“หลินจือเซี๋ยว รีบล้างเลย!” ฉีเซิ่งเทียนย่อตัวลง ใบหน้าหล่อเหลาเอนไปที่ข้างหน้าของเธอ
“ผู้จัดการฉี ของคุณนิดเดียว ให้ฉันล้างของฉันก่อนไหมคะ?” เธอพยายามจะฝืนกลั้นรอยยิ้มบนใบหน้าของเธอ สิ่งที่เธอเห็นมันดูน่าตลกเกินไปแล้ว
ฉีเซิ่งเทียนเดินถอยออกไปอย่างไม่พอใจ พร้อมกับก้มมองไปที่หน้าของเธอที่กำลังล้างอยู่
เขาคงบ้าไปแล้วแน่ ๆ ถึงวิ่งมาบ้านผู้หญิงดึกดื่นแบบนี้ ทั้งไม่ได้นอนหลับกับเธอ แต่กลับมาดูเธอล้างหน้าแบบนี้!
ถ้าเกิดเรื่องพวกนี้ถูกลือออกไปคงได้กลายเป็นเรื่องขบขันน่าดู!
ในตอนนี้เขาเหมือนกับหลิวเซี่ยฮุ่ยที่นั่งแล้วไม่ลงมืออะไร[1]จริง ๆ
หลินจือเซี๋ยวเริ่มทำความสะอาดใบหน้า เช็ดหน้าของตัวเองด้วยครีมโลชั่น ก่อนจะใช้มือเล็ก ๆ จับไปที่หน้าเบา ๆ ก่อนจะหันหน้าไปมองฉีเซิ่งเทียนอย่างไม่ตั้งใจ
“ฉี……”
เธอพูดหลุดพูดออกมาคำหนึ่ง เมื่อครู่นี่เธอเห็นใบหน้าที่หล่อเหลาของเขาโผล่เข้ามาที่ด้านหน้า เธอก็เลยหลุดพูดออกไป
“อืมมมม…..อึก……”
หลินจือเซี๋ยวรู้สึกสับสนเล็กน้อย
ทำไมจู่ ๆ ถึงมาจูบเธออีกครั้งหนึ่ง หนำซ้ำนี่เป็นรอบที่สองแล้วที่ฉีเซิ่งเทียนจูบเธอ
