เลขาหยุดก้าวเดินและมองไปที่เอกสารที่หล่นกระจัดกระจายอยู่ตรงเท้าของเธอ เธอเลี่ยงเหยียบเอกสารเหล่านั้น ก่อนจะเดินไปที่โต๊ะด้านข้างและวางของที่อยู่ในมือลง “ท่านประธานคะ นี่เป็นบัตรเชิญจากบริษัทจิ่งค่ะ”
เดิมทีโอวหยางลี่ก็ไม่คิดจะสนใจเธออยู่แล้ว แต่เมื่อได้ยินคำพูดว่าบริษัทจิ่งสองคำนี้เท่านั้น เขาก็หวนตกอยู่ในผลึกความคิดอีกครั้งหนึ่ง ก่อนจะเอื้อมมือออกไปเพื่อสลัดภาพพวกนั้นออก
เลขาของเขาโน้มตัวลงไปหยิบเอกสารที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้น ก่อนจะจัดแจงเอกสารให้เสร็จสรรพ ทันใดนั้นเองที่ด้านหน้าก็มีบัตรเชิญตกลงมาจากด้านบน
เธอเงยหน้ามองไปที่บัตรเชิญ ก่อนจะพิจารณาอยู่สักพักว่าควรจะจัดการมันยังไง
“ทิ้งไปซะ!” ทันใดนั้นเองเสียงของโอวหยางลี่ก็ดังขึ้นจากด้านหน้า
“ค่ะ” เธอหยิบแฟ้มขึ้นมาวางไว้บนโต๊ะ ก่อนจะหยิบบัตรเชิญและเตรียมที่จะโยนมันทิ้งไป
แต่ทว่าเมื่อเธอเดินไปถึงหน้าประตูก็ได้ยินเสียงของโอวหยางลี่อีกครั้ง เขาบอกว่าเขาเปลี่ยนใจแล้ว
เธอจึงเดินเข้าไปหาเขา พร้อมกับวางบัตรเชิญไว้บนโต๊ะ ก่อนจะออกจากห้องทำงานของเขาไป
โอวหยางลี่มองไปที่บัตรเชิญนั้น จิ่งเป่ยเฉินสามคำที่อยู่บนหน้าซองยังคงติดอยู่ในใจของเขาราวกับว่าเป็นความฝัน
งานเลี้ยงวันเกิด?
