าเลือนรางของสัญลักษณ์หยินหยางถูกเจ็ดสิบสองมุกทลายสวรรค์พุ่งเข้าปะทะ แล้วแตกกระจายหายไปในพริบตาเสื้อคลุมนักพรตของบรรพจารย์ยุทธ์นิพพานปลิวสะบัดหน้ากากแตกละเอียดเผยให้เห็นใบหน้าที่อึ้งงันจากนั้นเจ็ดสิบสองมุกทลายสวรรค์ก็หดเล็กลอยรวมกันเป็นจุดเดียว แล้วพุ่งทะลวงผ่านกายเนื้อของบรรพจารย์ยุทธ์นิพพานบรรพจารย์ยุทธ์นิพพานสั่นสะท้านไปทั้งร่าง เขาตอบสนองไม่ทันอย่างสิ้นเชิง เขาเบิกตาโต ใบหน้าที่แก่ชราและเต็มไปด้วยรอยบาดแผลทำหน้าเหมือนไม่อยากจะเชื่อห้วงมิติสีขาวแตกสลาย ฟื้นกลับมาเป็นสภาพเดิมของห้วงมิติในขอบห้วงสุญญตาเฒ่าลี้ลับลิขิตสวรรค์ก็เบิกตาโตเช่นเดียวกัน เขาไม่กล้าเชื่อสายตาของตนเองเจ็ดสิบสองมุกทลายสวรรค์ปรากฏออกมาให้เห็นอีกครั้งด้านหลังของบรรพจารย์ยุทธ์นิพพาน มันหวนกลับมามีขนาดเท่านิ้วหัวแม่มือ วนเรียงแถวเป็นรูปวงกลมพร้อมกับทอแสงหลากสีออกมาจากตัวเอง“เป็นไปได้อย่างไร…เจ้าบรรลุขั้นเทวะแล้ว ไม่สิ…เจ้ามิใช่ขั้นเทวะหกตัณหาแน่!”บรรพจารย์ยุทธ์นิพพานจ้องเจียงฉางเซิงเขม็งพลางถามเสียงสั่นชั่วพริบตาที่ถูกเจ็ดสิบสองมุกทลายสวรรค์ทะลวงผ่านกายเนื้อ พลังบรรพยุทธ์ของเขาก็แตกซ่าน เส้นเอ็นกับกระดูกหักเป็นท่อนๆ เข