เหอเหมียวที่ตัวเล็ก ๆ นั่งอยู่ด้านข้างเฉาลี่เฟย เธอจับท้องของตัวเองแล้วยิ้มขึ้นมา ก่อนที่จะมองไปที่เหลียวเว่ย “พี่สาวคะ ฉันกำลังท้องลูกของพี่โอวหยาง”
เหลียวเว่ยจ้องมองไปที่เหอเหมียว เธอเพิ่งแท้งมา และตอนนี้มือก็ยังได้รับบาดเจ็บ แต่นังผู้หญิงชั้นต่ำอย่างเหอเหมียวกลับเชิดหน้าชูตา ไม่รู้กำพืดของตัวเอง ท้องลูกของลี่งั้นเหรอ? มันเป็นไปได้ยังไง?
เธอไม่เชื่อ!
“พี่สาวอย่าทำแบบนี้สิคะ ฉันชอบพี่โอวหยางลี่จริง ๆ นะ พี่ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันจะดูแลเขาให้ดี ๆ พี่ไม่ต้องมายุ่งเกี่ยวกับเขาแล้ว พี่ชอบเขาก็ต้องอยากให้เขามีความสุขใช่ไหมคะ?” เหอเหมียวพูดจบก็ลูบไปที่ท้องของตัวเองราวกับว่าท้องของเธอนั้นมีค่ามากมาย
เธอใกล้จะเป็นแม่คนในตระกูลที่ร่ำรวยมหาเศรษฐี!
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เธอก็หุบยิ้มเอาไว้ไม่อยู่
เหลียวเว่ย นังผู้หญิงโง่ ท้องแล้วกลับซ่อนตัวเงียบ เธอแค่ใช้อุบายเล็ก ๆ น้อย ๆ แค่นั้นเอง จงใจให้สองคนนั้นโทรศัพท์และเรียกชื่ออันอีหานออกมา เธอก็คิดว่าเป็นอันอีหานทำจริง ๆ ไม่คิดว่าจะได้เห็นภาพเธอคว้ามีดไปฆ่าอันอีหานแบบนั้น
โชคดีคนที่ถูกฆ่าไม่ใช่เธอ หากอันอีหานไม่ใช่อันโหรว เธอเองก็ไม่รู้ว่าจะจัดการเรื่องวุ่นวายนี้ยังไง
“เธอคิดว่าอยู่กับเขาแล้วจะมีความสุขงั้นเหรอ?” เหลียวเว่ยหัวเราะอย่างเย็นชาและเย้ยหยัน
[1] เลือกรังแกคนที่อ่อนแอกว่า
