บรรพจารย์เผ่าเยี่ยถูกคำตอบของเยี่ยจ้านทำเอาสะอึกนั่นน่ะสิ หากคนผู้หนึ่งมีชีวิตยืนยาวยิ่งกว่าเผ่าแล้ว ไยเขาต้องสร้างเผ่าขึ้นมาอีกเล่าหรือว่าตั้งแต่แรก การกระทำของข้าก็ผิดอย่างนั้นหรือบรรพจารย์เผ่าเยี่ยนึกทบทวนชีวิตอันยาวนานของตนเอง นับตั้งแต่สร้างเผ่าเยี่ย เขาก็มัดตัวเองติดกับเผ่าเยี่ยมาเสมอ ขบคิดเพื่อเผ่าเยี่ย เฝ้าฟูมฟักยอดอัจฉริยะรุ่นแล้วรุ่นเล่าเพื่อเผ่าเยี่ย นับๆ ดูแล้วมียอดอัจฉริยะเผ่าเยี่ยตั้งมากมายไม่รู้เท่าใดแล้วที่สิ้นชีพไปเพราะความทะเยอทะยานของเขาเมื่อเห็นบรรพจารย์เผ่าเยี่ยสีหน้าหม่นหมอง เยี่ยจ้านก็เอ่ยปากปลอบอย่างอดไม่ได้ “ไม่ใช่ว่าข้าไม่มีลูกไม่มีหลานเสียหน่อย อย่างมากข้าก็ให้ชิงจือพาพวกเขาเดินทางไปโลกสวรรค์แล้วสร้างเผ่าเยี่ยขึ้นมาใหม่ แต่ตัวข้าไม่มีเวลาไปวุ่นวายกับเรื่องยิบย่อยพวกนั้นจริงๆ ข้าปรารถนาเพียงบำเพ็ญเซียน มุ่งไปให้ถึงขั้นเอกเทวะนั่นในเร็ววันเท่านั้น”พอเอ่ยถึงขั้นเอกเทวะ ดวงตาของเขาก็เต็มไปด้วยแววตามุ่งมาดปรารถนา นั่นคือระดับขั้นสูงสุดของการบำเพ็ญเซียนเท่าที่มรรคาจารย์ประกาศออกมาตอนนี้ แต่ทุกคนล้วนรู้ดีว่าขั้นเอกเทวะมิใช่จุดสูงสุด แต่ขั้นเอกเทวะสามารถท่องไปทั่ว
