ที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ราวกับว่าคนข้างในจอจะกระโดดออกมา
หลังจากนั้นไม่นานเขาก็โยนเมาส์ทิ้งพร้อมกับลุกขึ้นจากเก้าอี้และเดินออกไป!
เขาต้องการออกไปสงบสติอารมณ์
…….
เหลียวเว่ยไปโรงพยาบาลเพื่อตรวจครรภ์อย่างเงียบ ๆ เธอลูบหน้าท้องตัวเองที่แบนราบด้วยรอยยิ้มจาง ๆ บนใบหน้า
แต่เมื่อคิดถึงโอวหยางลี่ที่ไม่ได้กลับบ้านมาหลายวันแล้ว สีหน้าของเธอที่ยิ้มอยู่ก็พลันเปลี่ยนไป
แต่ก่อนเมื่อเขาไปออกข้างนอกก็ต้องกลับมาบ้านเป็นประจำ แต่ทว่าตอนนี้มักจะไม่กลับบ้านตอนกลางคืนจนเป็นนิสัยไปเสียแล้ว
มือที่ลูบไปยังท้องน้อยส่วนล่าง ๆ ค่อย ๆ ตึงขึ้นมา ทั้งหมดเป็นเพราะผู้หญิงที่ชื่อเหอเหมียวทั้งนั้น เธอจะไม่มีทางยอมปล่อยให้ผู้หญิงคนนั้นลอยหน้าลอยตาอีกแน่ ๆ
ตอนนี้เธอไม่สนใจหรือคิดมากเรื่องอื่นนอกจากการมีอยู่ของลูก อีกแค่หนึ่งเดือนเท่านั้น เพื่อให้ครบสามเดือนถึงจะมั่นคง พอถึงตอนนั้นเธอจะค่อย ๆ คิดบัญชีกับเธออย่างแน่นอน
และเมื่อถึงเวลาที่ลูกอยู่ในมือ เฉาลี่เฟยก็จะสนับสนุนเธออย่างแน่นอน หากเธอทำเรื่องอะไรก็ไม่ต้องหวาดกลัวอีกต่อไป
เมื่อออกมาจากโรงพยาบาล ลมหนาวก็พัดผ่านมากระทบใบหน้าของเธอ เมื่อคืนที่ผ่านมามีหิมะตกหนัก อีกทั้งลมก็ดูเหมือนจะพัดแรงจนเกล็ดหิมะลอยว่อนไปทั่ว
เธอยักไหล่เล็กน้อย ก่อนจะดึงผ้าพันคอให้แน่นกระชับมากขึ้น พลางค่อย ๆ เดินไปที่รถอย่างช้า ๆ แต่ช่วงระหว่างที่มือกำลังจะแตะที่ประตูรถ ยังไม่ทันที่จะได้เปิดประตูรถแ