……
ในที่สุดข่าวของสกุลเหลียวก็ได้ประกาศเกี่ยวกับการล้มละลายขึ้น และเป็นข่าวที่ถูกบริษัทสกุลจิ่งฮุบซื้อมา ไม่มีแม้แต่กลุ่มเครือโอวหยางกรุ๊ปเข้าซื้อมันแต่อย่างใด แต่กลับเป็นการขายทิ้งและสูญเสียเงินจำนวนมหาศาลไปแทน
ส่วนผู้ที่ขายทอดออกไปนั้นเป็นคนที่ลึกลับซึ่งไม่มีใครล่วงรู้
อันโหรวที่นั่งอยู่บนโต๊ะทำงาน เมื่อเธอได้รับโทรศัพท์จากคุณนายจิ่ง เธอก็คิดอยากจะหัวเราะออกมาทันที
นั่นก็เพราะว่าเมื่อครู่นี้คุณนายจิ่งได้ฝากให้เธอบอกจิ่งเป่ยเฉินว่าคืนนี้ให้กลับไปที่บ้าน เพราะว่าวันนี้พ่อของเขานั้นกลับมาจริง ๆ แล้ว
หรือว่าครั้งที่แล้วจะเป็นกลับมาปลอม ๆ งั้นเหรอ?
แต่ว่าจิ่งเป่ยเฉินจะกลับไปหรือเปล่านั้น……..
เธออดที่จะยิ้มไม่ได้ ก่อนจะตอบกลับไปด้วยเสียงแหบแห้งว่า “คุณนายจิ่งวางใจได้เลยค่ะ ฉันจะบอกเขาให้เอง”
“เธอ……” อีกฝ่ายลังเลอยู่เล็กน้อย “เธอเองก็มาด้วย! พวกเราอยากเห็น”
“คุณนายจิ่ง ฉันไปไม่ได้หรอกค่ะ ฉันยังมีงานต้องทำ ประธานจิ่งน่าจะกลับไปได้นะคะ” ตอนนี้เธอยังไม่พร้อมที่จะเจอพ่อแม่ของเขาเท่าไรนัก
“งั้นก็ตามใจเธอละกัน!” ซูรั่วหยาวางสายโทรศัพท์ด้วยความรู้สึกนึกเสียดาย
หลังจากนั้นเธอก็ได้เดินไปยังห้องทำงานของจิ่งเป่ยเฉินและบอกคำพูดที่ถูกฝากมาจากซูรั่วหยาไป แต่เธอไม่ได้พูดเรื่องที่อยากให้เธอไปหา แค่บอกกับเขาไปว่าพ่อของเขากลับมาจริง ๆ แล้ว
จิ่งเป่ยเฉินในที่สุดก็ได้ละสายตาจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ตรงหน้า ก่อนจ
