จากสีแดงไปส้ม ส้มไปเหลือง และไปเขียว จึงไม่อาจเห็นหน้าของเขาได้อย่างชัดเจนมากนัก
“คุณผู้ชายคะ ถ้าหากคุณไม่พอใจเกี่ยวกับไวน์ของเราแล้วละก็ สามารถเปลี่ยนใหม่ได้นะคะ” เธอเดินไปหาชายคนนั้น พลางยืนและยิ้มอย่างสุภาพตามที่เธอคิดไว้
เมื่อชายคนนั้นเงยหน้าขึ้นมองเธอ แก้วไวน์ก็ถูกส่งมาตรงหน้า “คงไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนหรอก คุณลองดื่มไวน์แก้วนี้ดูก็แล้วกัน ลองชิมดูว่าอร่อยหรือไม่อร่อย”
เธอเองก็มีความคิดนี้เหมือนกัน แต่เธอไม่คิดจะรับมันมาจากมือของเขาหรอก เธอหยิบแก้วที่อยู่บนโต๊ะขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ และชิมมันเพียงนิดเดียว รสชาติของมันนั้นก็รู้สึกได้ถึงความกลมกล่อม
“รสชาติก็ไม่เลวนะคะ คุณผู้ชายฉันขอแนะนำให้คุณลองไปตรวจที่โรงพยาบาลดูไหมคะ ไม่แน่ว่าต่อมรับรสชาติของคุณอาจจะมีปัญหาก็ได้ค่ะ” เธอวางแก้วไวน์ของเธอลง ก่อนจะมองไปที่ชายคนนั้นอย่างสุภาพ “ฉันดื่มไวน์แก้วนี้ไปแล้ว คงไม่ต้องให้เงินฉันหรอกนะคะ เดี๋ยวฉันจะนำไวน์อีกแก้วมาให้คุณใหม่ก็แล้วกันนะคะ”
เธอพูดจบก็หันหลังเดินออกไปข้างนอก ชายอีกคนที่ได้เห็นเหตุการณ์เมื่อครู่ ใบหน้าของเขานั้นก็รู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กน้อย พนักงานเสิร์ฟเมื่อครู่กลายเป็นคนที่ไม่มีแววแบบนี้ไปตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?
ไม่เพียงแต่จะไม่พูดโกหก แต่กลับพูดให้เขานั้นไปที่โรงพยาบาลอีก
ถ้าหากไม่ใช่เพราะว่าเขาคนนั้นอยู่ที่นี่ละก็ เขาคงได้ระเบิดอารมณ์ไปแล้ว
“รสนิยมของแต่ละคนล้วนแล้วแตกต่าง ปรับ
