มันกลายเป็นเธอไม่อาจเทียบกับผู้หญิงขี้เหร่คนนั้นได้
จู่ ๆ แอปเปิลที่อยู่ในมือของเธอก็ไม่มีรสชาติอะไรเลย
ถังซั่วคลี่ยิ้มบาง ๆ และพูดว่า “ก็ไม่แน่”
ถึงแม้ว่าน้องสาวของตัวเองจะเป็นผู้หญิงที่สวยคนหนึ่ง แต่เขาก็รู้สึกว่าอันโหรวนั้นสวยมากกว่า ทั้งสองคนมีรสชาติความงามคนละแบบ
เพียงแต่ว่าจิ่งเป่ยเฉินนั้นน่าจะชื่นชอบเธอคนนั้น ไม่ใช่อย่างที่เธอเป็นในปัจจุบัน
“พี่! มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ! ในโลกอินเทอร์เน็ตข่าวพวกนี้ค่อนข้างสุดยอดมากเลยนะ พี่ติดต่อกับพี่เฉินได้หรือเปล่า แล้วเรื่องนี้ฉันควรทำยังไงดี? เขาไม่ได้ทำจริง ๆ อย่างที่ว่าใช่ไหม?” เธอชะงักมือที่กำลังจะส่งแอปเปิ้ลเข้าปาก ก่อนจะค่อย ๆ ขยับมันเข้าไปในปากแต่ไม่ได้เคี้ยวหรือกลืน เธอเพียงอมมันไว้เท่านั้น
ดวงตาคู่นั้นจับจ้องไปที่ภาพเบื้องหน้า จิ่งเป่ยเฉินที่กำลังเดินไปหาอันอีหาน สีหน้าราวกับไม่ค่อยเต็มใจเท่าไรนัก
เธอจึงนึกย้อนกลับไปเมื่อครั้งนั้นที่เหลียวเว่ยพูดกับเธอ พี่เฉินคนนี้คงไม่ได้มีปัญหาเรื่องรสนิยมใช่ไหม?
หรือว่าเธอคนนั้นคืออันโหรวจริง ๆ
ไม่มีทาง เห็นทีจะต้องตรวจสอบเธอให้ลึก ๆ แล้วสิ!
เมื่อถังซั่วได้ยินคำพูดของเธอ ดวงตาที่อบอุ่นของเขาก็ค่อย ๆ มืดครึ้มลง “เธออย่าไปสนใจเรื่องพวกนี้เลย”
“ไม่สนไม่ได้!” แม้ว่าเธอไม่อยากจะยุ่งเรื่องพวกนี้ และถ้าเรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องกับพี่เฉินละก็ เธอคงไม่มานั่งสนใจดูข่าวอะไรพวกนี้อยู่แล้ว
เธอหยิบแอปเปิลเข
