ิ๊กบอสอีก บิ๊กบอสน่าจะไม่ทำอะไรให้เธอลำบากใจหรอก……มั้ง?
“ดีจริง ๆ” เมื่อเทียบกับกองงานที่หนักหนาของหัวหน้าเลขาแล้ว หัวหน้าแผนกฝ่ายบุคคลงานมันไม่ได้หนักหนาสาหัสสำหรับเธอเท่าไรนัก
แม้จิ่งเป่ยเฉินถามหลินจือเซี๋ยวไม่กี่คำ แต่เขากลับมองอันโหรวจากด้านข้างที่เหมือนกำลังหาความหมายในการกระทำของเขาอยู่！
เขาพิจารณาคำแนะนำของเธอมาสักพักหนึ่งแล้ว เรื่องที่ชี้แนะให้เขาหาเลขาเพิ่ม!
เสียงจิ่งเป่ยเฉินพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึมท่ามกลางห้องทำงานที่เงียบสงบ “ห้องทำงานด้านข้างของฉีเซิงเทียนที่ว่างอยู่ หลังจากนี้ห้องนั้นคือห้องทำงานของเธอ”
หลินจือเซี๋ยวนิ่งไปสักพักหนึ่ง ก่อนจะรีบตอบสนองอย่างรวดเร็วและเอ่ยถามอย่างระมัดระวังในคำพูดว่า “ประธานจิ่งที่คุณพูดแบบนี้ หมายความว่าจะให้ฉันกลับมาทำงานเป็นเลขาต่อเหรอคะ?”
จิ่งเป่ยเฉินเลิกคิ้ว เห็นได้ชัดว่าไม่ได้คาดหวังที่จะให้หลินจือเซี๋ยวเอ่ยถามเขาแบบนี้ “คุณไม่เต็มใจ?”
“เปล่าค่ะ เปล่าค่ะ ฉันจะรีบไปเก็บข้าวของทันทีเลยค่ะ” เธอพูดจบก็หมุนตัวกลับไป ทั้งสองสบตากันเล็กน้อย ก่อนจะหันหน้าเหลือบไปมองอันโหรวที่อยู่อีกด้านและใช้สายตาเอ่ยถามเพื่อนของตนไป ‘บิ๊กบอสเป็นอะไรไปเนี่ย?’
อันโหรวตอบกลับด้วยการขยับปาก ‘มือถือ’ สองคำเท่านั้น เธอก็ออกไปเสียแล้ว
หลังจากที่หลินจือเซี๋ยวออกไปแล้ว ภายในห้องทำงานก็เปลี่ยนเป็นเงียบสงบมากขึ้น บรรยากาศที่เงียบงันดูแล้วเหมือนจะได้ยินแค่เสีย
