ปกินข้าวกัน!” จิ่งเป่ยเฉินลุกขึ้นเดินตรงมาหาเธอ
นี่เขาได้ยินที่เธอพูดหรือเปล่า เธอพูดว่ายังไม่หิวสักหน่อย
แต่เธอก็ลุกขึ้นและเดินออกไปกับเขาอยู่ดี
หลังจากที่ทั้งสองคนกินข้าวเสร็จก็เดินไปตรงเวทีประกาศแถลงข่าวของการเข้าสู่วงการอุตสาหกรรมหยกของบริษัทสกุลจิ่ง เหอเฉ่าที่แต่งหน้าเสร็จแล้วกำลังยืนรออยู่
นี่คือผลิตภัณฑ์หยก สินค้าหลักของบริษัทจิ่ง ดังนั้นจิ่งเป่ยเฉินจึงให้ความสำคัญเป็นอย่างมาก จิ่งเป่ยเฉินเองก็ต้องเข้าร่วมงานแถลงข่าวครั้งนี้ด้วยเช่นกัน
เธอและจิ่งเป่ยเฉินนั่งพักอยู่ในห้องรับรองวีไอพี ภายในห้องรับรองขนาดใหญ่ที่พวกเขาสองคนนั่งอยู่ เธอนั่งลงข้าง ๆ เขาโดยมีใครบางคนบีบมือด้วยความกังวล
เธอยกถ้วยกาแฟขึ้นมาดื่มโดยไม่ได้ทันสังเกตมือที่โอบเอวเธออย่างกะทันหัน ตอนที่เธอกำลังยกถ้วยกาแฟขึ้น มือที่อยู่บนเอวเธอก็ขยับอย่างไม่ตั้งใจ เธอสูดลมหายใจเข้าก่อนจะมองไปที่เขาด้วยใบหน้าที่จริงจัง “ประธานจิ่ง ถึงแม้ว่าข่าวฉาวจะเผยเพร่ไปทั่ว และตอนนี้ก็มีแค่เราสองคน แต่อีกเดี๋ยวก็มีคนเข้ามาในห้อง รบกวนประธานจิ่งเอามือออกจากตัวฉันทีจะได้ไหมคะ?”
จิ่งเป่ยเฉินมองไปที่คิ้วที่สวยงามของเธอ “ไม่ได้”
“ประธานจิ่ง เดี๋ยวอีกสักพักฉันไม่ได้ขึ้นเวทีด้วยนะคะ” กาแฟที่ยังไม่ได้ดื่มเข้าร่างกาย เธอขยับไปด้านข้างเล็กน้อยอย่างใจเย็น ก่อนจะให้เหตุผลว่า “มันจะส่งผลกระทบต่อภาพลักษณ์บริษัทสกุลจิ่ง และอาจทำให้มูลค่าใบหน้าดูตกต่ำล
