ึงลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนของตระกูลถัง จะหาแฟนแบบไหนก็ได้ทั้งนั้น แต่จิ่งเป่ยเฉินนั้นไม่ได้!” ถังซั่วนั่งลงบนเก้าอี้หนัง ก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าอีกครั้ง
น้องสาวคนนี้กลายเป็นคนนิสัยเสียตั้งแต่เด็ก ถ้าหากไม่ใช่เพราะจิ่งเป่ยเฉิน ก่อนหน้านั้นเขาเองก็ไม่เคยดุหรือต่อว่าเธอรุนแรงมาก่อนเลย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่ร้านอาหารในตอนนั้นที่เขาปล่อยเธอทิ้งไว้คนเดียวอีกต่างหาก
“พี่ก็บอกไม่ได้ตลอดนั่นแหละ!!” ถังซือเถียนพูดจบก็วางสายไป เนื่องจากตอนนี้เธอเห็นรถอีกคันเข้ามาจอดขวางประตูโรงเรียนอนุบาลเอาไว้
ถังซั่วที่ได้ยินเสียงวางสายก็วางมือกระแทกลงบนโต๊ะอย่างหงุดหงิด ก่อนจะเอื้อมมือไปหาเลขาที่อยู่ตรงหน้า
เลขาส่งข้อมูลที่อยู่ในมือให้กับเขาและยืนรอด้วยความเคารพ เพียงแต่ว่าตอนนี้ถังซั่วแทบจะไม่มีอารมณ์ทำงานเลยแม้แต่น้อย
อีกด้าน ถังซือเถียนมองดูรถที่เข้ามาจอด พลันก็พบว่าคนผู้นั้นคือเหลียวเว่ย เธอแอบแปลกใจเล็กน้อย เหลียวเว่ยไม่มีลูกไม่ใช่เหรอ แล้วมาทำอะไรที่นี่กันนะ?
เหลียวเว่ยมองไปด้านในก็ไม่เห็นมีใครสักคน และขณะที่กำลังจะขึ้นรถก็เหลือบไปเห็นถังซือเถียนที่เพิ่งจะลงมาจากรถและกำลังมองดูคนที่เดินอยู่ตรงทางม้าลายที่กำลังรอสัญญาณไฟจราจร เธอจึงเดินเข้าไปหาเสียหน่อย
ถังซือเถียนยืนอยู่ตรงช่วงที่นั่งคนขับ เมื่อเธอเดินเข้ามาใกล้ขึ้นจึงพูดว่า “คุณนายโอวหยาง คุณยังไม่ได้ท้องไม่ใช่เหรอ เริ่มมองหาโรงเรียนอนุบาลให้ลูกแล้วเหรอ
