รอ ไม่น่าเบื่อไปหน่อยเหรอ?”
ทันใดนั้นเขาก็เอื้อมมือไปจับที่ข้อมือของเธอ ก่อนจะเผยรอยยิ้มขึ้นบนใบหน้า “เป็นคู่แท้กันร้อยเปอร์เซ็นต์”
เธอขยับข้อมือของเธอ กะพริบตามองไปที่เขา “ไม่ดีเหรอแบบนี้ สิบสองราศีต้องมีราศีตุลอยู่ด้วย！”
นิ้วหัวแม่มือของเขาลูบไปที่ข้อมือของเธอเบา ๆ แต่สีหน้าของเธอกลับไม่สู้ดีนัก “เธอยังไม่เข้าใจในสิ่งที่พูดอีก เธอต้องรับผิดชอบครึ่งหนึ่งของเรื่องคืนนี้”
เดิมทีเขาไม่ได้อยากจะไปอยู่แล้ว เมื่อก่อนก็ไม่เคยไป นับประสาอะไรกับสิบสองคน
“ค่ะ ฉันจะรับผิดชอบอีกครึ่งหนึ่งเอง ช่วยหาอีกครึ่งชีวิตของคุณเป็นหน้าที่ของฉัน! เมื่อครู่คุณนายจิ่งบอกให้ฉันรายงานสถานการณ์ คอยดูว่าคุณชอบใคร” เธอเหลือบมองไปที่ข้อมือ ไม่รู้หรือยังไงว่าแบบนี้มันคันนะ？
“เธอไม่ได้รู้ชัดเจนอยู่แล้วเหรอ? จะให้ฉันโทรบอกตอนนี้เลยดีไหมว่าคนที่ฉันชอบคือใคร” เขาพูดและยื่นมืออีกข้างไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา แต่กลับถูกเธอจับไว้
จิ่งเป่ยเฉินเลิกคิ้วมองเธอ “เธอใจแข็งพอที่จะให้ฉันไปเจอผู้หญิงที่ไม่รู้จักสิบสองคน?”
“ใจแข็ง!” เธอผลักมือเขาออก แต่กลับถูกมืออีกข้างของเขาจับไว้ “ปล่อยนะ ฉันต้องกลับไปทำงานต่อ”
“ไม่มีอารมณ์ทำงานแล้ว” เขาไม่น่ารับปากเรื่องการแต่งงานที่ปกปิดเป็นความลับเลย หาเหาใส่หัวชัด ๆ！
เธอกลับมาพูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้งและมองเขาด้วยความเคารพ “มีบางเรื่องต้องเตือนสติคุณ มีเวลาอีกแค่ห้านาทีก่อนจะต้องประชุมวิดีโอคอลกับค
