วัง เขาคิดว่าจิ่งเป่ยเฉินซื้อมันซะอีก!
“นี่เธอยังไม่หย่าหรอกเหรอ?” เขาคิดว่าต้องไปตรวจสอบพี่ชายของเขาให้ดีกว่านี้ มีลูกแล้วก็ไม่สนใจ จิ่งเป่ยเฉินยังไงซะก็ไม่ได้มีปัญหาด้านการเงินอยู่แล้ว การเลี้ยงดูเด็กคงไม่ใช่ปัญหา
ประเด็นของคำถามนี้ก็คือถ้าอันอีหานไม่ได้โสด หากถูกสังคมจับได้ขึ้นมา ภาพลักษณ์ของจิ่งเป่ยเฉิน ภาพลักษณ์ของตระกูลจิ่งจะเป็นอย่างไร?
“คนที่แต่งงานแล้วไม่สามารถเป็นเลขาของประธานจิ่งอย่างนั้นเหรอคะ? ผู้จัดการฉีดูสนใจชีวิตส่วนตัวของฉันมากเกินไปหรือเปล่าคะ?” ทำไมตอนเช้าเธอไม่ถอดแหวนแต่งงานออกนะ？
ต้องโทษจิ่งเป่ยเฉิน ซื้อแหวนทำไมกัน!
“ไม่ใช่แบบนั้น งั้นเธอไปทำงานของเธอต่อเถอะ ช่วงนี้คงจะยุ่งมาก ไม่สิ ควรจะยุ่งเอามาก ๆ!” ฉีเซิงเทียนพูดจบก็เดินออกไปทันที แต่ก่อนจะเดินออกไปก็ยังคงมองเธออีกครั้ง
พี่เฉินครั้งนี้ติดกับดักเข้าแล้ว เขาไม่เคยคิดถึงอันโหรวที่ไม่เคยเจอกันมาก่อน จะเป็นคนที่สวยโดยไม่มีใครเทียบได้ขนาดไหนก็รีบกลับมาช่วยชีวิตพี่เฉินให้รอดพ้นเสียทีเถอะ!
ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป สงสัยคนที่แต่งงานกับอันอีหานก็คือจิ่งเป่ยเฉิน!
อันโหรวจัดเรียงเอกสารที่จิ่งเป่ยเฉินต้องดู เมื่อนึกถึงคำพูดของฉีเซิงเทียน บริษัทจิ่งไม่ได้ยุ่งอยู่หรอกเหรอ?
ยิ่งเมื่อวานจิ่งเป่ยเฉินไม่ได้เข้าบริษัท วันนี้ก็คงยุ่งมากแน่ ๆ
เธอกอดแฟ้มเอกสารเดินเข้าไปห้องทำงานของจิ่งเป่ยเฉินและวางเอกสารลงบนโต๊ะตรงหน้าเขา “ประธานจิ่ง
