่ เหตุใดมิทุ่มสุดกำลังเพื่อซื้อโอกาสรอดสักเสี้ยวหนึ่งเล่า”เจียงสวินได้ยินคำพูดของผู้อาวุโสแล้ว เขาถึงกับฟังน้ำเสียงร้อนรนกับความรู้สึกตีเหล็กเป็นเหล็กกล้าไม่สำเร็จในถ้อยคำของผู้อาวุโสออกเขาสูดหายใจลึกเฮือกหนึ่งแล้วหันไปมองบุรุษอาภรณ์สีม่วงที่กำลังกระตุ้นดวงเนตรมหามรรคา ดวงเนตรมหามรรคาบนหน้าผากของเขาปรือเปิดขึ้นมาเล็กน้อย“นั่นสินะ หนีได้แล้วจะหนีไปไหนเล่า ต่อให้ต้องตาย ก็ต้องมิให้เสียทีที่ชีวิตนี้ได้ร่ำเรียน…”เจียงสวินพึมพำกับตนเอง เขาโคจรพลังตามเคล็ดวิชามหามรรคาปราณทองคำ พลังอาคมโถมทะลัก กระแสลมอันรุนแรงพัดมาหมุนวนรอบกายเส้นผมสีดำสะบัดพลิ้ว เจียงสวินเงยหน้ามอง ใบหน้าเต็มไปด้วยสีหน้าเด็ดเดี่ยว เขายกมือขวาขึ้น ชูนิ้วชี้ไปทางท้องฟ้าห้วงความคิด ณ ขณะนั้นหวนนึกถึงถ้อยคำที่ผู้อาวุโสเคยสั่งสอนยามถ่ายทอดพลังอภินิหารให้เขา“พลังอภินิหารกระบวนท่านี้ใช้เป็นไพ่ตายได้ ไม่ถึงจังหวะคาบเกี่ยวระหว่างความเป็นความตายห้ามใช้ แล้วก็จะใช้บ่อยครั้งมิได้ ต้องเก็บเอาไว้เป็นกระบวนท่าที่สังหารในการโจมตีเดียว”ตอนนี้ก็คือช่วงเวลาที่คาบเกี่ยวระหว่างความเป็นความตาย!เจียงสวินรู้ความห่างชั้นระหว่างตนกับอีกฝ่ายดี ต่อให้เขาทุ
