ปริศนาหลังจากได้รับคำสั่งของเจียงฉางเซิง ไป๋ฉีก็เดินทางไปหาจักรพรรดิสวรรค์เพื่อบอกต่อเรื่องนี้ทันทีจักรพรรดิสวรรค์ได้ฟังก็ราวกับปลดภาระหนักอึ้งลงจากบ่า เขาอยากลงโทษจอมปีศาจจิงเทียนตนนี้ตั้งนานแล้ว แต่เกรงบารมีของตำหนักเมฆาม่วงจึงได้แต่ยื้อเอาไว้ จอมปีศาจจิงเทียนจึงกลายเป็นเสี้ยนที่คอยตำเนื้อของแดนสวรรค์จัดการอย่างไรก็ไม่สะดวกทันทีที่จักรพรรดิสวรรค์ออกคำสั่ง ข่าวคราวก็แพร่กระจายไปอย่างรวดเร็ว เทพเซียนมากมายรีบเร่งมามุงดูหน้าคุกสวรรค์ประตูใหญ่ของคุกสวรรค์เปิดออก จอมปีศาจจิงเทียนที่ถูกตรวนล่ามมือและเท้าเดินออกมาอย่างเชื่องช้า บนร่างของเขาสวมชุดเกราะสีดำ ไม่มีบาดแผลที่ใด มีเพียงเส้นผมที่ยุ่งเหยิงเท่านั้น เขาทั้งสองข้างดูประหนึ่งดาบคมกริบสองเล่มมันสะท้อนแสงเป็นประกายเย็นเยียบ บนร่างของเขามียันต์แปะอยู่ทั่ว ยามก้าวเดินลำบากยิ่งนัก ราวกับกำลังแบกภูเขามหึมาลูกหนึ่งไว้บนหลังแม้ถูกจองจำอยู่ในคุก แต่ท่าทีของจอมปีศาจจิงเทียนยังคงองอาจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งดวงตาคู่นั้น แววตาช่างดุดัน“ในที่สุดก็ถูกส่งลงนรก ดูท่าฝ่าบาทจะหมดความอดทนแล้วสินะ”“บางทีฝ่าบาทอาจขอคำแนะนำมาจากท่านนั้น”“จิ๊ๆ หลายปีนี้เจ้าหมอนี่อยู่ดีกินดีเก
