่งมีชีวิตในปัจจุบันข้ามผ่านห้วงเวลาได้ เช่นนั้นผู้ที่อยู่ในอดีตกับอนาคตจะข้ามผ่านรอยแยกสีดำมาเยือนได้เหมือนกันหรือไม่เจียงฉางเซิงเริ่มคาดการณ์ถึงสถานการณ์ที่ย่ำแย่ที่สุดเขาต้องเตรียมหาทางจัดการสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดเอาไว้เช่นนี้เขาจึงจะเผชิญหน้ากับคราวเคราะห์ทั้งหลายได้นอกจากเรื่องนี้ เจียงฉางเซิงก็ยังพบว่าเทพเซียนบนแดนสวรรค์ลืมเลือนตัวตนของจอมเทพปี้หลิ่วไปเสียแล้ว พวกเขาไม่รู้แน่ชัดว่ารอยแยกสีดำเกิดขึ้นมาได้เช่นไร จึงมองว่ามันเป็นภัยพิบัติจากสวรรค์ดูท่าพลังเนรเทศจะเริ่มส่งผลกับจอมเทพปี้หลิ่วแล้วจอมเทพปี้หลิ่วแข็งแกร่งจริงๆ หลังจากถูกพลังเนรเทศไปแล้ว สิ่งมีชีวิตทั้งหลายกลับไม่ลืมเลือนนางในทันที โชคยังดีที่สุดท้ายนางก็ต่อต้านการกัดกินของพลังแห่งกรรมไม่ได้ส่วนบรรพจารย์อธรรมเก้าหยินไม่มีผู้ใดเอ่ยถึงแม้แต่น้อย โม่วั่งเองก็ไม่เคยเอ่ยถาม นางอ่อนแอกว่าจอมเทพปี้หลิ่วไม่น้อย‘บางทีอาจเป็นเพราะช่วงนี้ พลังแห่งกรรมของข้าแข็งแกร่งขึ้น ดังนั้นพลังแห่งกรรมบนร่างของจอมเทพปี้หลิ่วจึงแข็งแกร่งขึ้นด้วย หรือไม่อย่างนั้นบางทีจอมเทพปี้หลิ่วอาจพบอันตรายอย่างอื่น จนทำให้นางไม่อาจต่อต้านการกัดกร่อนของพลังแห่งกรรมไ