ตอนที่ 47 แต่ไม่จำเป็นต้องขายตัวแบบนี้นะ
“มีอะไร? แม้ว่าเขาจะไม่ต้องการฉัน แต่ฉันก็ยังแบ่งเงินจำนวนหนึ่งมาได้อยู่นะ พี่สาว พี่ทำงานหนักขนาดนั้น ไม่ได้ทำเพื่อเงินยังงั้นเหรอ?”
“ฉันแตกต่างกับเธออยู่ ครอบครัวของเธอก็นับว่าไม่เลว ไม่เหมือนกับฉัน พ่อตกงาน ส่วนแม่สุขภาพก็ไม่ดี ในยามนี้ฉันก็ต้องเสียเงินในด้านค่าใช้จ่ายไปกับการเรียนอีก” เหอเฉ่าหยุดชะงักและเอ่ยออกมา ระหว่างคิ้วของเธอนั้นก็เต็มไปด้วยความกลัดกลุ้ม
“ฉันเอาเงินมาให้แล้ว เดี๋ยวจะให้พี่นะ และก็ บางทีฉันอาจจะพลาดท้องลูกของเขาก็ได้! ได้กับเขาไม่รู้ตั้งกี่ครั้ง ยังไม่รู้เลยว่า….” เหอเหมียวพูดถึงจุดนี้ ใบหน้าก็พลันเปลี่ยนเป็นสีแดง
เหอเฉ่าได้ยินที่เหอเหมียวพูดแบบนี้ ภายในใจก็รู้เป็นกังวลขึ้นมามากกว่าเก่า “เงินพวกเราสามารถหาได้ แต่ไม่จำเป็นต้องขายตัวแบบนี้นะ เธอเชื่อฟังลูกพี่ลูกน้องอย่างฉันเถอะ ถอยห่างจากโอวหยางลี่ซะ ไม่อย่างงั้นเธอภายภาคหน้าเธออาจจะทนไม่ไหวก็ได้”
เหอเหมียวที่ได้ยินดังนั้น ก็หยุดไปชั่วขณะ ใบหน้าที่งดงามค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ แน่นอนว่าบ่งบอกถึงความโกรธ ก่อนจะเอ่ยออกไปว่า “ใครบอกว่าขายตัว? พี่ พี่พูดจาให้มันดีๆหน่อย! ต่อหน้าฉันแบบนี้ เรื่องพวกนี้ไม่ต้องพูดให้มันออกนอกประเด็นจะได้ไหม!” เมื่อพูดเสร็จ เธอก็เดินออกไปด้วยท่าทีกระฟัดกระเฟียด
เหอเฉ่าถอนหายใจ เธอไม่รู้เลยว่าจะเกลี้ยกล่อมลูกพี่ลูกน้องของตนอย่างไรดี
อันโหรวที่อ
