นจะเอาแขนของเขาสอดเข้าไปในรอบเอวของเธอ และเอามืออีกข้างหนุนหลังศีรษะของเธอเอาไว้ จากนั้นก็จูบกับเขาด้วยท่าทามที่เคลิบเคลิ้มโดยทันทีเมื่อทั้งสองคนจูบกันอย่างดุเดือด มือทั้งสองของโอวหยางลี่ก็ค่อยๆเคลื่อนลงมาแม้กระทั้งเอื้อมไปสอดข้างในเสื้อผ้าของเธอภาพ ณ ตอนนี้เต็มไปด้วยความดุเดือด ที่เผ็ดร้อนมากนัก
ผู้จัดการแทบไม่อาจยืนรั้นทนไหวได้ ขาของเขานั้นพลันหมดแรง เดินก้าวถอยหลังไปทีละก้าว
ช่วงเวลานั้น จู่ๆก็มีเสียงของผู้หญิงเจี้ยวจ้าวดังขึ้น “พี่โอวหยาง ที่แท้โรงงานหยกก็มีหน้าตาแบบนี้นี่เอง”สายตาของอันโหรวพลันกระตุกหนึ่งขั้นมาอย่างรุนแรง พี่โอวหยาง… หัวใจของเธอนั้นพลั่นสั่นไหวขึ้นทันที ก่อนจะหันเหไปยังทิศทางของเสียงผู้หญิงคนนั้นที่อยู่เบื้องหน้าเมื่อได้เห็นใบหน้าที่ดูคุ้นเคย หัวใจของเธอก็พลันดิ่งจมลงขึ้นทันทีคิดไม่ถึงเลยว่า ห้าปีให้หลัง เธอยังได้พบกับโอวหยางลี่อีกครั้งนึงอีกทั้งผู้หญิงจับแขนของเขานั้น ก็ไม่ใช่เหลียวเว่ย แต่กลับเป็นผู้หญิงที่ใบหน้าสดใส คำพูดของเธอมันราวกับยังไม่บรรลุนิติภาวะมากเท่าไหร่นัก รู้สึกได้ว่าตัวของเธอนั้นยังเป็นแค่นักเรียนนักศึกษา“กลุ่มโอวหยางคิดอยากได้สกุลเห่อด้วย?” น้ำเสียงที่เย็นชาของชายดังขึ้น ส่งผลให้อันโหรวได้หันหน้าไปมองดวงตาที่เย็นชาของจิ่งเป่ยเฉินด้วยความรวดเร็วดวงตาที่เย็นชาเช่นนี้แน่นอนว่าต้องไม่ธรรมดา แต่มันกลับเย็นเฉียบรามกับคมมีดที่ชุบไปด้วยน้ำแข็ง ที่รา
