ตอนที่ 26 ชายหญิงไม่ควรใกล้ชิดกันแบบนี้
แต่ถ้าหากไม่มีเรื่องนี้เกิดขึ้นก็จะไม่มีหยางหยางและหน่วนหน่วนถือกำเนิดขึ้นมา
เด็กพวกนี้เธอรักมาก แต่เธอไม่ชอบพ่อของพวกเขา ดังนั้นต่อให้โลกนี้จะขัดแย้งอะไรยังไงก็ตาม ไม่มีทางทำให้คนต้องมาทั้งรักทั้งเกลียดหรอก
จิ่งเป่ยเฉินเผยแววตาที่ดูยุ่งเหยิงออกมา เขายกมือขึ้นพลางขมวดคิ้วและจดจ้องไปที่ตัวของเธอโดยตรง
อันโหรวปัดป้องด้วยมือ “ประธานจิ่ง ระยะห่างของพวกเรานั้นใกล้เกินไปแล้ว ชายหญิงไม่ควรใกล้ชิดกันแบบนี้”
จิ่งเป่ยเฉินมองไปที่ดวงตาคู่นั้นของเธอ แม้ว่าน้ำเสียงของเธอจะไม่คล้าย แต่รูปลักษณ์นั้นกลับไม่ใช่ อีกทั้งการแสดงและวาจาคำพูดล้วนแล้วแต่ใกล้เคียงมาก….
หลังจากที่ผ่านไปเป็นเวลานาน เขาก็ไม่ได้พูดอะไร อันโหรวรู้สึกว่าการแสดงออกของเธอนั้นแข็งทื่อเกินไป
“ประธานจิ่ง ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ฉันขอตัวออกไปก่อนนะคะ ข้อมูลตอนนี้ก็อยู่ในมือคุณแล้ว ต่อให้คุณจะมองว่าฉันนั้นเย่อหยิ่งหรืออะไรก็ตาม แต่ว่าฉันนั้นคิดดีแล้ว พวกเราไม่ควรคุยเรื่องความรักใคร่ในบริษัท”
เมื่อพูดจบเธอก็รีบก้าวเท้าไปข้างหน้าโดยไม่สนใจที่จะฟังเขาพูด ก่อนจะเดินออกไปตรงหน้าประตู
เมื่อมือแตะลูกบิดประตู เธอก็ได้ยินประโยคหนึ่งดังขึ้นมา
“ทำไมถึงได้เรียนฝึกเสียงกับนักร้องด้วย เสียงของเธอแต่เดิมไม่น่าจะแหบนี่? เธอคงต้องอธิบายให้เข้าใจถึงจุดนี้หน่อยแล้ว”
เธอยังไม่ได้หันไปมองก็ถูกจับผิดจนได้
คิดไม่ถึงเลยว่าแม้
