ตอนที่ 20 นี่คุณผู้หญิง คุณกลัวผมเหรอ?
“ถ้าหากไม่มีก็พูดได้เลยว่าบริษัทจิ่งนั้นจัดการเรื่องพวกนี้ได้แย่มาก ก่อนที่จะวางแผนอะไร คุณต้องเข้าใจลูกค้าอย่างถ่องแท้เสียก่อน เมื่อถึงเวลานั้นการทำธุรกิจ เลขาเองก็จะต้องรวบรวมข้อมูลชุดที่สมบูรณ์มาให้หนึ่งชุด แล้วส่งมายังประธาน หลังจากนั้นก็คัดกรองอย่างละเอียด เพื่อที่จะส่งไปให้ยังแผนกวางแผน”หลังจากที่ได้ฟัง จิ่งเป่ยเฉินก็รู้ได้เลยว่าผู้หญิงคนนี้เป็นมืออาชีพของจริงเมื่อได้ฟังเธอพูดจบ เขาก็คิดในใจสักพัก ก่อนจะก้มหน้าต่ำและเดินเข้ามาพร้อมโอบไปที่ด้านหลังของเธอ ตอนนี้เขากำลังโอบกอดอันโหรวเอาไว้“คุณอยู่ให้ห่างจากฉันเลย” เธอผลักเขา แต่ทว่ากลับถูกเขาคว้ากลับมาอีกครั้ง“ต้องการกลับบ้านอย่างนั้นเหรอ?” จิ่งเป่ยเฉินเอ่ยถามอีกครั้ง อันโหรวไม่ได้ตอบอะไรเธอคลิกเม้าส์สองสามครั้ง แป้นพิมพ์ก็ถูกกดปุ่มรัว ๆ ไม่นานกล่องจดหมายก็ถูกเปิดขึ้นภายในนั้นเต็มไปด้วยข้อมูลที่เป็นระเบียบแบบแผนมาก อันโหรวเจอสิ่งที่เธอต้องการได้ทั้งหมดภายในครั้งเดียวเธอกังวลใจรีบอยากจะกลับบ้าน เธอพยายามคลิกเม้าส์ทันที เพียงแต่มือของจิ่งเป่ยเฉินนั้นกลับแตะไปที่เม้าส์ที่มีมือของเธออยู่ช่วงขณะนั้นราวกับถูกไฟฟ้าช็อตหรืออะไรบางอย่างที่ดูไม่ธรรมดา เธอรีบดึงมือออกทันทีจิ่งเป่ยเฉินขมวดคิ้วและพูดขึ้นว่า “นี่คุณผู้หญิง คุณกลัวผมงั้นเหรอ?”“ไม่ใช่ว่าคุณมีภาวะจดจำใบหน้าไม่ได้หรือไง?” เธอจงใจใช้ประโยชน์น
