ครึกครื้นถ่ายทอดไปยังมหาพิภพจิตจร เลยไปจนถึงโลกคุนหลุนถึงอย่างนั้นสวรรค์ชั้นสามสิบสามก็ยังคงเงียบสงบ เจียงฉางเซิงหมกมุ่นอยู่กับการสร้างร่างแยกผานกู่อยู่เช่นเดิมเรื่องราวของหายนะในงานชุมนุมใหญ่หมื่นวิถีแพร่กระจายออกไปอย่างรวดเร็ว ผู้ศรัทธาทั้งหลายตื่นเต้นกับเรื่องนี้ เพราะในเมื่อมรรคาจารย์เป็นผู้กอบกู้สถานการณ์ วิถีเซียนย่อมได้แสงไปด้วยนามของระฆังศักดิ์สิทธิ์ตรีวิสุทธิ์กับดาบบินสะบั้นเซียนถูกเล่าขานไปทั่วโลกบำเพ็ญเซียนอย่างรวดเร็ว พวกมันกลายเป็นเป้าหมายของนักหลอมศาสตรานับไม่ถ้วน พวกเขาต่างเฝ้าฝันอยากหลอมยอดของวิเศษเช่นนี้ออกมาได้ในสักวันยิ่งชื่อเสียงของวิถีเซียนรุ่งเรือง จำนวนของนักหลอมศาสตราก็มากมายดั่งมัจฉาในสมุทร ผู้บำเพ็ญเซียนเกือบทุกคนล้วนเคยลองหลอมศาสตรา สิ่งนี้คือจุดที่พิเศษที่สุดของวิถีเซียน การบำเพ็ญเซียนมุ่งหมายให้เก่งกาจสามารถรอบด้าน ต่อให้เก่งกาจสามารถรอบด้านไม่ได้ จะมากจะน้อยก็ต้องเข้าใจศาสตร์ด้านต่างๆ อย่างนิดๆ หน่อยๆกาลเวลาไหลผ่านไปดุจโบยบินสิบห้าปีผ่านไป ในที่สุดเจียงฉางเซิงก็สร้างผลผานกู่ให้กลายเป็นร่างแยกผานกู่สำเร็จ ร่างแยกร่างนี้เหมือนเขาทุกประการ ทว่ามองเห็นเพียงร่าง
