ชิงจะจำพวกเขาได้
“จริงสิ…” เฟิงหรูชิงชะงักเล็กน้อย หรี่ตาถามว่า “เมื่อครู่ใครบอกว่าข้าบีบให้พวกเขาลงมือกับตระกูลมู่”
กลุ่มคนที่เมื่อครู่อยู่ในความกังวล สีหน้านิ่งไป อากาศรอบด้านเปลี่ยนไปน้อยลงจวนเจียนจะหยุดหายใจหมดสติไปเต็มที
“หลัวลี่ เจ้าจดชื่อคนพวกนั้นไว้หรือยัง”
หลัวลี่โบกสมุดในมือ “จดไว้หมดแล้ว”
“ดี เอารายชื่อพวกนี้ให้เฟิงหลาน ต่อไปรายชื่อเหล่านี้อยู่ในบัญชีดำ”
อาหารบำรุงสุขภาพของหอแห่งแรกชื่อเสียงเลื่องลือ คนนับไม่ถ้วนตั้งใจไปลิ้มลอง
ทันทีที่ถูกจดชื่อลงบัญชีดำ อย่าว่าแต่สุราทิพย์พวกนั้นเลย กระทั่งอาหารบำรุงสุขภาพก็ไม่มีส่วนของพวกเขา
มาถึงตอนนี้ คนกลุ่มนั้นค่อยรู้สึกหวาดกลัว แววตาอ้อนวอน
“จริงสิ…” เฟิงหรูชิงไม่รอให้คนพวกนั้นตอบ ก็ถามต่อว่า “เมื่อครู่พวกเจ้าบอกว่าข้าบีบบังคับเจ้า งั้นตอนนี้ข้าจะบีบให้พวกเจ้าไปตบมู่หลิงกับเฉินชิงเยียนคนละฉาด”
มู่หลิงดวงตาแดงก่ำ ตวาดด้วยความโกรธ “เฟิงหรูชิง!”
ในเวลานี้เขาลืมเป้าหมายของตัวเองไปแล้ว ดวงตามีแต่เพลิงโทสะ
เขาคือพ่อของหนานเสียน นางกล้าทำอะไรกับเขา ยิ่งไปกว่านั้นชิงเยียนอ่อนแอเพียงนี้ จะทนได้อย่างไรกัน
เฟิงหรูชิงเบะปาก หันมองหนานเสียน “หนานเสียน
