ือบรรพจารย์ยุทธ์นิพพานก็ทำให้พวกเขาสิ้นหวังทั้งนั้น“มรรคาจารย์ ข้ามิได้มองเจ้าผิดไปจริงๆ”บรรพจารย์ยุทธ์นิพพานเปิดปากเอ่ยด้วยน้ำเสียงนิ่งสงบเขากำลังตกตะลึงจริงๆ เดิมทีเขาฝากโชคชะตาของงานชุมนุมใหญ่หมื่นวิถีไว้กับมรรคาจารย์เพราะไร้ทางเลือกเท่านั้นด้วยเหตุนี้เขาจึงพยายามจบการต่อสู้ให้เร็วที่สุดเพราะกลัวว่ามรรคาจารย์จะต้านไม่ไหวคิดไม่ถึงว่า…มรรคาจารย์กลับคลี่คลายวิกฤตได้แล้ว!แล้วยังคลี่คลายได้อย่างราบรื่นเช่นนี้อีก อสุรกายมหันตภัยทั้งหมดหายไปจนหมดสิ้น…จู่ๆ บรรพจารย์ยุทธ์นิพพานก็อยากรู้สิ่งที่เกิดขึ้นในศึกเมื่อครู่อย่างมาก ดูจากบรรยากาศ การต่อสู้เหมือนจะจบลงมาสักระยะหนึ่งแล้ว อย่างน้อยก็เร็วกว่าฝั่งเขาแน่ๆ“ลงแรงเพื่อยุคแห่งหมื่นวิถีนับเป็นการเสียสละเพื่อคุณธรรม อีกอย่างภัยหนนี้ก็เกี่ยวพันกับทุกสรรพชีวิต หากปล่อยให้เหล่าอสุรกายทำสำเร็จ สามพันโลกคงประสบมหันตภัยจนยากฟื้นคืน”เจียงฉางเซิงเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงนิ่งสงบเขานับถือตนเองมากที่นับวันยิ่งโม้ให้ตัวเองดูดีเก่งขึ้นทุกทีแต่เมื่อกลายมาเป็นผู้ศรัทธาเซ่นไหว้ของเขาแล้ว เขาย่อมปกป้อง เช่นนี้ก็ไม่นับว่าเขาเสแสร้งมากเกินไปกระมังบรรพจารย์ยุทธ์นิพพานเอ่ย
