ี้ยงเท่านั้น กลับถูกทิ่มแทงหนักๆ ครั้งหนึ่ง โดยเฉพาะคนไม่มีคู่
หนานเสียนแห่งตระกูลมู่ อย่าโหดเหี้ยมเพียงนี้ได้หรือไม่ เหลือทางรอดให้คนไม่มีคู่อย่างพวกเขาบ้างได้หรือไม่
“แค่กแค่ก!”
ฉินเฟยเอ๋อร์พลันไอออกมา นางใช้ผ้าเช็ดหน้าปิดปาก ตอนที่เปิดผ้าออกกลับเห็นรอยเลือดสดๆ บนผ้าเช็ดหน้า
“แค่นี้ก็ทนไม่ได้แล้วหรือ” ไม่รู้ว่ากู้อีอีเดินมาตั้งแต่เมื่อไร ปรายตามองฉินเฟยเอ๋อร์อย่างสะใจ “ต่อไปยังมียามที่เจ้ารับไม่ได้อีก เจ้าเก็บเลือดไว้หน่อย อย่าเพิ่งโมโหจนกระอักออกมาในคราเดียว”
ไม่รู้ทำไม พอเห็นฉินเฟยเอ๋อร์ในสภาพเช่นนี้ นางรู้สึกสะใจอย่างบอกไม่ถูก!
หลัวลี่กลับไม่ก้าวออกมาโจมตีนาง ต่อให้ตอนนี้นางไม่ชอบฉินเฟยเอ๋อร์ แต่ก็เคยเป็นสหายที่ดีต่อกันมาก่อน
นางทำเรื่องตอกย้ำซ้ำเติมคนแบบนี้ไม่ลง
ฉินเฟยเอ๋อร์ขยำผ้าเช็ดหน้าในมือ สีหน้าซีดเซียว มองคนที่รักกันอย่างลึกซึ้งสองคนคล้ายกับหนานทิ่มแทงใจนาง
ที่แท้ หนานเสียนก็เป็นคนหลงรูปลักษณ์
ที่น่าขันก็คือ ตอนแรกนางยังหลงคิดว่าหนานเสียนจะไม่เหมือนผู้ชายทั่วไป
ฉินเฟยเอ๋อร์หัวเราะเยาะตัวเอง ไม่รู้ว่าเยาะเย้ยความไร้เดียงสาของตัวเองในอดีต หรือเยาะเย้ยความรักของตัวเองที่ผิดหวั
