มลนลาน
เดิมเฉินชิงเยียนคิดใช้อันชุ่ยยั่วโมโหซู่อีและเฟิงหรูชิง ย่อมไม่ใส่ใจชื่อเสียงของอันชุ่ยว่าจะเป็นอย่างไร นางบรรลุเป้าหมายของตัวเองก็พอแล้ว
เสียความบริสุทธิ์ก่อนแต่งงาน เป็นสิ่งที่คนในทวีปนี้ไม่อนุญาต คนทั่วหล้าไม่สนว่าพวกเจ้าจะรักกันจริงหรือไม่ ไม่ว่าบุรุษจะเที่ยวหอนางรมณ์หรือมีความสัมพันธ์กับใครล้วนเป็นเรื่องรับได้ แต่ทันทีที่สตรีเสียบริสุทธิ์ ก็จะถูกด่าว่า ชั่วชีวิตไม่อาจโงหัวขึ้นอีก
ครั้งนี้อันชุ่ยทุ่มเททั้งชีวิตเพื่อแต่งเข้าตระกูลมู่แล้ว!
“พี่หลิง” เฉินชิงเยียนหันไปอย่างน้อยใจ “ข้าทำอะไรผิดหรือ หนานเสียนได้ตัวแม่นางอันแล้ว เพื่อชื่อเสียงแม่นางอัน ข้าจึงต้องทำเช่นนี้”
“ขอโทษด้วย ชิงเยียน” มู่หลิงปวดใจ “เมื่อครู่ข้าไม่ควรดุจ้า ข้าเข้าใจเจ้าผิดแล้ว”
สิ้นเสียงเขาก็เงยหน้าขึ้น สองตาตำหนิและเดือดดาลมองหนานเสียน ตวาดว่าเขา “หนานเสียน เจ้าลูกทรพี ทำเรื่องต่ำช้าพรรค์นี้ออกมา ยังไม่รับผิดชอบอีก! ข้าให้กำเนิดเดียรัจฉานอย่างเจ้าออกมาได้อย่างไรกัน เจ้าจงรับแม่นางอันไว้เดี๋ยวนี้!”
นิสัยของลูกชาย มู่หลิงเข้าใจดี
เขาเย็นชาไม่สนใจใคร เมื่อครู่คนตระกูลมู่ด่าเขามากมาย ก็ไม่เห็นหนานเสียนปริปากสักคำ
เห