ับตั้งแต่ซู่อีปรากฏได้ฟังคำนี้ต่างอึ้งไป ค่อยพบว่า แววตากู้อีอีจับจ้องอยู่ตรงหน้า นัยน์ตาระยับไปด้วยประกายหลงใหล หน้าประตูนั้น มีเพียงสองแม่ลูกซู่อีและเฟิงหรูชิงยืนอยู่
กู้อีอีย่อมไม่มีทางหลงใหลสตรีสองคน นั่นก็หมายความว่า…นางยังปล่อยวางหนานเสียนไม่ได้
เวลานี้บรรดาคนที่ไม่ได้ไปร่วมงานวันเกิดของกู้อีอีมองเฟิงหรูชิงด้วยสายตาเห็นใจ
ผู้ชายที่ต้องตาลูกสาวฝูจู่ ไม่มีทางถูกคนชิงไปได้ กู้สื่อปกป้องลูกสาวถึงปานนี้ ย่อมไม่ยอมให้เกิดเรื่องพรรค์นี้ขึ้นได้ ดูท่าแม่นางผู้นี้คงต้องล่วงเกินจวนฝูจู่แล้ว
“แม่นาง” มู่สิงสีหน้านิ่ง “เจ้าอย่าเหิมเกริมจนเกินไป! ”
คิดบัญชีหรือ? หึหึ ระหว่างตระกูลมู่กับซู่อี มีบัญชีอะไรให้คิดอีก
ต่อให้จะคิดบัญชีก็เป็นเรื่องระหว่างซู่อีกับชิงเยียน! นางติดค้างซู่อีมาก ชั่วชีวิตนี้คงชดใช้ไม่หมด!
“ท่านปู่” ชายหนุ่มด้านข้างปรายตามองเฟิงหรูชิง มุมปากยกยิ้ม “จะพูดนางเด็กผู้นี้มากความไปทำไม โยนนางออกไปซะก็สิ้นเรื่อง”
นางเด็กเถื่อนไม่มีหัวนอนปลายเท้า แค่มีรูปโฉมน่ามองเสียหน่อยก็เข้าตระกูลมู่ได้แล้วหรือ”
ช่างน่าขันนัก!
ปัง!
เสี้ยวขณะที่ชายหนุ่มกำลังจะลงมือ ไม่มีใครเห็นว่าเฟิงหรูชิงลงมือตอนไหน ก็เห็น
