อิ้นไปที่จวนฝูจู่ ข้าจะให้หมอรักษาเขาโดยไม่เสียดายเงินทอง ต่อให้รักษาไม่หาย ก็ทำให้เขาอายุยืนยาว ไม่มีปัญหาแน่”
นายผู้เฒ่าเสมือนทารก หัวเราะเสียงดัง “ชินเจีย ต่อไปพวกเราก็เป็นชินเจียกันแล้ว นิสัยของเสี่ยวชิงอิ้นดีมาก เจ้าไม่ต้องกังวลว่าเขาจะเหมือนพี่ชาย ข้ารับรองว่าเข้าจะดีต่อแม่นางบ้านเจ้าแน่”
“อย่างนั้นก็ตกลงตามนี้”
ตามหลักแล้ว ในสถานการณ์ปกติ บิดาไม่อยากให้คนรักตัวน้อย[2]จากตัวเองไป
แต่จนใจที่ตระกูลกู้ไม่มีคนรักตัวน้อยของตระกูล ต้องเป็นบาปกรรมที่เขาสร้างไว้ในอดีตชาติ ถึงได้มีลูกสาวที่นอกคอกเช่นนี้
ด่าก็ด่าไม่ลง ตีก็ตีไม่ลง ได้แต่ปล่อยนางไปสร้างเภทภัยให้คนอื่นแล้ว
ที่สำคัญที่สุดก็คือ รสนิยมความชอบของนางบิดเบี้ยว เขาต้องปรับให้กลับมาเป็นปกติ ถึงจะไม่ผิดต่อภรรยาผู้ล่วงลับ
มู่ชิงอิ้นเป็นอารองหนานเสียน เขาได้ยินว่าตอนซู่อียังอยู่ มีความสัมพันธ์อันดีกับมู่ชิงอิ้นมาก เช่นนี้ หากมีวันใดที่เขาไม่อยู่จากโลกนี้ไป ก็นับว่ามีคนสามารถปกป้องบรรพบุรุษน้อยได้
“ได้!” นายผู้เฒ่าตบโต๊ะตกลง “รอพวกเขาแต่งงานแล้ว เสี่ยวชิงอิ้นย้ายไปที่จวนฝูจู่ ข้าไม่มีเงินซื้อคฤหาสน์ให้เขา ตระกูลมู่มีคนชั่วร้ายมากไปแล้ว ไม