้งไม่เด็ดขาดเหมือนซู่อี ดังนั้นพวกนางได้แต่กล้ำกลืนน้ำตาลงท้องไป
ต่อให้เป็นเช่นนี้ ในใจของเหล่าภรรยาเอก อนุได้รับความโปรดปรานเพียงใดก็เป็นได้แค่อนุ ไม่มีอนุคนไหนกล้าชิงเรือนที่พักภรรยาเอก นอกเสียจากเฉินชิงเยียนเท่านั้น!
เฉินชิงเยียนหน้าซีดขาว หันมองฮูหยินในกลุ่มแขกท่านนั้น
คนที่เอ่ยวาจาในตระกูลมู่ได้ย่อมมีฐานะไม่ต่ำต้อย ส่วนฮูหยินท่านนี้ก็คือลูกสะใภ้ของปรมาจารย์เฉียนคุน
ปรมาจารย์เฉียนคุนไม่มีลูก มีแต่ลูกชายบุญธรรมเท่านั้น! ถึงบุตรบุญธรรมผู้นี้ยามปกติมิได้อยู่ในจวนเทียนเสิน แต่ครั้งนี้กลับมาพอดี ทั้งมาร่วมงานเลี้ยงวันเกิดด้วย
“ดี พูดได้ดี!”
นายผู้เฒ่ายืนขึ้นบนเก้าอี้ หัวเราะเสียงดัง หัวเราะไปพลางตบมือ “พูดได้ดียิ่ง ลูกสะใภ้ข้ามีแต่ซู่อีเท่านั้น หญิงชั่วนี่นับเป็นตัวอะไร ซู่อีกลับมา นางก็ต้องจากไป ฮ่าฮ่าฮ่า!”
คราวนี้คนทั้งหมดเห็นนายผู้เฒ่าแล้ว แววตาแฝงด้วยความสงสาร
ไม่รู้ระยะนี้นายผู้เฒ่าถูกกระตุ้นด้วยอะไร ถึงได้มีสติไม่สู้ดีนัก เฉินชิงเยียนคลอดบุตรชายบุตรสาวให้มู่หลิง เขาถึงกลับคิดขับไล่นางออกไปจากจวน
………………….
