เทียบกับที่ท่านอยู่กับซู่อีในระยะเวลาสั้นๆ ไม่กี่เดือนไม่ได้เชียวหรือ ยิ่งท่า านทำเช่นนี้ ยิ่งทำให้ข้าคิดว่าที่ข้ามีความสำเร็จได้ทุกวันนี้ ล้วนเป็นเพราะซู่อีมอบให้! ทั้งๆ ที่ข้าใช้ความสามารถของตัวแท้ๆ ซู่อีนับเป็นตัวอะไรกัน…”
เพี๊ยะ!
ด้วยความโกรธ มู่หลิงตบหน้ามู่ฮวนโดยแรง
มู่ฮวนร่างแข็งค้าง นางเงยหน้าด้วยความแตกตื่น แววตาตกตะลึงและเย็นเยือก
แต่เล็กท่านไม่เคยลงมือกับนางสักนิด มาตอนนี้ท่านพ่อตบนางเพื่อผู้หญิงคนนั้น!
ในใจของเขา ลูกสาวกับไม่สำคัญเท่ากับผู้หญิงคนหนึ่งหรือ
“ฮวนเอ๋อร์…” มู่หลิงมองใบหน้านิ่งสงบของมู่ฮวนอย่างรู้สึกผิด “ข้าไม่ได้ตั้งใจตบเจ้า ซู่อีทำเรื่องผิดพลาดมากมาย ตอนนี้นางก็ยังเป็นภรรยาของข้า เป็นผู้อาวุโสของเจ้า เจ้ามิ ควรพูดเช่นนี้”
เขาตำหนิโทษซู่อีได้
แต่มู่ฮวนเป็นผู้เยาว์ ไม่มีเหตุผลใดที่ผู้เยาว์จะโทษผู้อาวุโสได้!
มุมปากมู่ฮวนหยัดยิ้มเย้ยหยัน “ท่านพ่อ ตอนท่านป่วย แม่ข้าอยู่ข้างกายคอยปรนนิบัติท่าน หนานซู่อีหนีออกไปไม่รู้ว่าไปสุมหัวอยู่กับใครที่ไหน ไม่เห็นเงาหนึ่งเดือนเต็มๆ ต่อมาพวก กท่านถูกคนไล่ฆ่า ท่านแม่ปกป้องท่านอย่างไม่คิดชีวิต หนานซู่อีกลับหาทางหนีไปก่อน ทิ้งพวกท่านทั