นี้ แต่สุดท้ายก็ยังสายไปก้าวหนึ่ง
องค์หญิงมีคนที่ชอบแล้ว
น่าหลานฮองเฮาและเฟิงเทียนอวี้มีความรักลึกซึ้ง ในฐานะผู้เป็นลูกสาวย่อมมิใช่คนโลเลหลายใจ ดังนั้นนางไม่มีเปลี่ยนใจไปรักคนอื่นได้ง่ายๆ
หากคุณชายไม่อาจออกมาได้ เกรงว่าต้องเดียวดายไปทั้งชีวิตแล้ว
“งานวันเกิดของนายผู้เฒ่ามู่ ต้องไม่สงบแน่” รอยยิ้มจิ่วหมิงยากคาดเดา “ยามเฟิงหรูชิงทรมานคน เจ้าอย่าสอดปากมากความ จดชื่อคนเหล่านั้นไว้ให้ข้าก็พอแล้ว”
“เจ้าค่ะ นายน้อย”
เฟิงหลานกำหมัด รับคำสั่งก่อนล่าถอยไป
เขาเคลื่อนสายตามองเรือสำราญด้านนอก แววตาล่องลอย ปานใต้หางตาวาวกะพริบยิ่งเผยความร้ายกาจ
“ชิงนางมาไม่ได้ ข้าก็จะเป็นบ้านให้นาง ข้าอยากดูนักว่า ครั้งนี้ตระกูลมู่จะมีกี่คนที่รังแกนางได้!”
…
ในโรงเตี๊ยม
มู่ฮวนยืนตื่นเต้นอยู่ในห้อง เห็นได้ชัดว่าไม่สงบนัก
นางหลงคิดว่าอาจารย์กลับไปแล้ว คิดไม่ถึงว่ายังอยู่ที่นี่ ซ้ำยังไม่รู้เพราะอะไรถึงรีบร้อนตามตัวนางมา
“อาจารย์ ข้ากับท่านแม่ไปตามหาของขวัญให้ท่านปู่ หลายวันนี้ไม่ได้ดูแลท่านให้ดี อาจารย์จะตำหนิข้าหรือไม่”
………………..
