ข้าไม่อาจผิดต่อนาง”
ชิงเยียนทำโดยไม่เสียดายชีวิตเลย
สตรีเช่นนี้ เขาจะมีคุณสมบัติใดทำร้ายนางได้กัน
“ซู่อี ข้ารู้ว่าเจ้ามีอคติต่อชิงเยียน” ยามเผชิญหน้ากับซู่อี เขาสะกดโทสะทั้งหมดทั้งมวลลงไปได้ พยายามเอ่ยด้วยเสียงประนีประนอม “แต่ข้าติดค้างชิงเยียนมากเกินไป ซ้ำยังเป็นหนี้ชี วิตนาง เมื่อก่อนข้าคิดว่าเจ้าคงเข้าใจข้าได้ อย่างไรเสียนี่ก็เป็นสิ่งที่ข้าติดค้างนาง”
ยามอายุเยาว์ เขาเคยชอบชิงเยียน เพราะท่านพ่อขัดขวางจึงไม่อาจสมหวัง
ต่อมาได้พบซู่อี…
เขาหลงคิดว่าได้พบรักแท้ เพื่อซู่อีเขายอมทอดทิ้งชิงเยียน เห็นซู่อีมาเป็นอันดับหนึ่ง
เขาจริงใจกับนางมาโดยตลอด!
แต่ชิงเยียนทำเพื่อเขาโดยไม่คำนึงถึงชีวิตตนเอง กระทั่ง…เพื่อช่วยเขาแล้ว นางยอมสละชีวิต!
ที่คนเรานับเป็นคนได้ก็เพราะมีจิตใจดี เขาไม่อาจไม่ใส่ใจความรักล้ำลึกของชิงเยียน
อีกอย่างบุรุษมีสามภรรยาสี่อนุเป็นเรื่องปกติ เขาไม่คิดว่าซู่อีจะมีปฏิกิริยาตอบสนองรุนแรงเช่นนี้ ถึงขั้นไม่เข้าใจการกระทำของเขา
ซู่อียืนสงบอยู่ใต้แสงอาทิตย์ไม่พูดไม่จา
“ซู่อี” มู่หลิงปวดเศียรเวียนเกล้า “ตอนที่ข้าบาดเจ็บ ชิงเยียนดูแลข้าโดยไม่คำนึงถึงอะไรทั้งนั้น ตอนนั้นเจ้าอยู่ที่ไหนกัน ตอนที่ชีวิต
