้าไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดจริงหรือ?” นางไม่มีความหวาดกลัวบนใบหน้าแย้มยิ้มบางดุจภาพวาด “เจ้าทำลายชื่อเสียงข้าเช่นนี้ข้ายังไม่มีสิทธิ์ตีเจ้าอีกหรือ? เหมือนที่เจ้าทำเพื อหน้าตาตัวเองโดยไม่ลังเลที่จะให้หลัวลี่ต้องอดทนอดกลั้น?”
เสียงทั้งหมดหายไปแล้ว
ตอนแรกคนที่สามารถไปร่วมงานเลี้ยงจวนฝูจู่มีอยู่ไม่มาก ทว่าสำหรับหลัวลี่ชื่อนี้คนจวนเทียนเสินมากมายก็รู้จักเป็นอย่างดี
ฉินเฟยเอ๋อร์จิตใจดีอ่อนโยน นางเหมือนมีกลิ่นอายของเทพธิดาส่องสว่างใต้หล้า
หลัวลี่ก็คือปีศาจร้าย นิสัยเหมือนเด็ก หยิ่งผยอง ชอบก่อเรื่อง
ทว่าปีศาจร้ายนี่ถูกเทพธิดากดปราบไว้แล้ว ในโลกใบนี้ก็คงมีแต่ฉินเฟยเอ๋อร์ที่สามารถกดหลัวลี่เอาไว้ได้
ฉินเฟยเอ๋อร์ที่เป็นเช่นนี้ดูเหมือนไม่ผิด นางทำไปทั้งหมดล้วนเพื่อความสงบสุขของจวนเทียนเสิน หากไม่มีนางหลัวลี่จะเปลี่ยนเป็นว่านอนสอนง่ายเช่นนี้ได้อย่างไร?
อะไรที่เรียกว่าอดทนอดกลั้น?
คนใจกว้างจึงจะทำเรื่องใหญ่สำเร็จ หากเพียงเพื่อเรื่องเล็กๆ ก็คิดเล็กคิดน้อย คนเช่นนี้จะได้รับการชื่นชมยกย่องจากผู้คนได้อย่างไร?
…………….
