อกับนางนางก็สามารถปล่อยวางความปิดในอดีตได้
ทว่าหากนางชอบพอยศถาบรรดาศักดิ์ของตระกูลฉิน ดื้อดึงจะแต่งกับเฉินเอ๋อร์…
นางก็ไม่มีวิธีอื่น
ได้แต่ต้องพูดทุกสิ่งทุกอย่างที่นางกระทำออกไปให้หมด
“เฟยเอ๋อร์!”
เวินอวี่โกรธมาก ถึงตอนนี้แล้วเฟยเอ๋อร์ก็ยังต้องการจะปกป้องคนชั้นต่ำนั่น?
นางจะจิตใจดีงามไปถึงเมื่อใดกัน?
“ท่านแม่ ข้าไม่เป็นอะไรจริงๆ” ฉินเฟยเอ๋อร์เอ่ยด้วยรอยยิ้มบางๆ “คิดว่าทำเพื่อเฉินเอ๋อร์ดีหรือไม่? ข้ากับเฉินเอ๋อร์เป็นคนในครอบครัวเดียวกัน ไม่อยากให้เขาต้องถูกทำร้าย”
สำหรับลูกสาวที่มีความคิดมาโดยตลอดเวินอวี่ไม่สามารถพูดอะไรได้อีก ได้แต่ใช้สายตาดุร้ายจ้องมองเฟิงหรูชิงเขม็ง
“แม่นางเฟิง” รอยยิ้มของฉินเฟยเอ๋อร์หายไปแล้ว นางอาศัยการพยุงของเวินอวี่ค่อย ๆ เดินไปทางบันได “เจ้าตัดสินใจอย่างไร?”
เฟิงหรูชิงมองฉินเฟยเอ๋อร์ที่อยู่ตรงตีนบันไดทันที
ไม่รู้เพราะเหตุใด หลังจากฉินเฟยเอ๋อร์เห็นสายตาของนางแล้วขาก็อ่อนไปเสียดื้อๆ หยุดฝีเท้าลง
“อ้อ” เฟิงหรูชิงเลิกคิ้วยิ้มบาง “ข้าคิดว่าการกระทำของข้าเมื่อครู่ทำให้เจ้าเข้าใจการเลือกของข้าแล้วเสียอีก คิดไม่ถึงว่าคุณหนูใหญ่ตระกูลฉินผู้สง่าผ่าเผยจะโง่เขลาเช่นนี้ แม้แต่เรื่องนี้ยัง
