งไร ทว่าก็รู้ดีว่าที่ออกมาจากปากเฟิงหรูชิงจะต้องไม่ใช่คำพูดดีแน่
“สามหาว!”
สาวใช้เสี่ยวหลิ่วไม่ชอบถานซวงซวง ทว่าคำพูดของเฟิงหรูชิงนั้นว่าร้ายถึงมู่หลิงนางจึงตะหวาดเสียงดังด้วยความโกรธ “ผู้หญิงต่ำต้อย ใครให้เจ้าดูหมิ่นนายท่านรองของข้าเช่นนี้?”
ปึ้ง!
หลัวลี่ก้าวออกมาถีบเข้าที่อกของเสี่ยวหลิ่ว ทำให้นางกระเด็นออกไป
“เจ้าเป็นแค่สาวใช้ชั้นต่ำกล้าต่อว่าเสี่ยวชิงของข้างั้นหรือ?”
สีหน้าถานซวงซวงไม่น่ามองยิ่งกว่าเดิม นางไม่เข้าใจ เหตุใดไม่ว่าอยู่ที่ไหนก็มักจะมีคนช่วยเฟิงหรูชิง แล้วคนที่ช่วยนางยังเป็นผู้หญิงคนหนึ่ง!
เป็นผู้หญิงเหมือนกัน ผู้หญิงคนนี้เห็นเฟิงหรูชิงสะสวยเช่นนี้ไม่ใช่ว่าควรจะเกลียดเพราะความอิจฉาหรอกหรือ? เหตุใดต้องปกป้องนางเช่นนี้?
ดูเหมือนที่อยู่ในแคว้นหลิวอวิ๋นก็เป็นเช่นนี้ ผู้หญิงเหล่านั้นแต่ละคนล้วนรักเฟิงหรูชิง กลับเป็นพวกผู้ชายบางส่วนที่ทุกครั้งที่เอ่ยถึงนางมักจะเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยแล้วโกรธแค้น
คิดได้ดังนั้นสีหน้าถานซวงซวงดีก็ขึ้นมาไม่น้อย มุมปากยังคงยกยิ้มบางๆ เช่นเดิม
เฟิงหรูชิงเจ้าดีเด่นแล้วอย่างไร? ที่ล้อมรอบกายเจ้าล้วนมีแต่ผู้หญิง! กลับกันตอนที่นางยังไม่ได้น่าเศร้าเช่นนี้มีชายจำนวนนับไม่
