ตอนที่ 849 ผู้เฒ่าตระกูลมู่ผู้ร้องไห้โวยวาย (3)
พ่อบ้านแสร้งเช็ดน้ำตาทอดถอนหายใจ
มู่ชิงอิ้นไม่อยากพูดอะไรต่อ
ตอนที่พี่สะใภ้จากไปเขายังเป็นเด็กอายุสิบกว่าปี
อีกทั้งเขาไม่มีแม่มาตั้งแต่เล็ก พี่สะใภ้ดีกับเขามากดูแลเขายิ่งกว่าพี่สาวแท้ๆ
ดังนั้นตอนนั้นเขากอดขาพี่สะใภ้ร้องไห้ไม่ให้นางกับหนานเสียนไปจริงๆ
ทว่าตอนนั้นเขาอายุเพียงเท่าไรกัน?
ตอนนี้…เขาไม่มีทางทำได้
“หรือว่า นายน้อยท่านพาหญิงสาวคนหนึ่งกลับมาเถอะ พอท่านผู้เฒ่าดีใจไม่แน่อาการป่วยอาจจะดีขึ้นก็ได้”
มู่ชิงอิ้น “…”
ช่างเถอะ เขาไปเกลี้ยกล่อมพี่สะใภ้เสียหน่อยจะดีกว่า ให้นางกลับมาเยี่ยมท่านพ่อ
ไม่ว่าพี่ใหญ่จะทำกับนางอย่างไรตระกูลมู่นี้…ก็คือบ้านของนางตลอดไป
เป็นพี่สะใภ้ไม่ได้ก็เป็นพี่สาวได้ จะปล่อยให้เฉินชิงเยียนวางอำนาจในตระกูลมู่ไม่ได้
“ข้าจะออกจากจวนเทียนเสินสักครั้ง หากหาพี่สะใภ้พบข้าก็จะเกลี้ยกล่อม จะยินยอมกลับมาหรือไม่ต้องดูความยินยอมของนางเองข้าไม่อาจตัดสินใจได้”
เกี่ยวกับการร้องโวยวายของท่านผู้เฒ่าตระกูลมู่ มู่ชิงอิ้นเองก็จนใจ มุมปากของเขามีรอยยิ้มขมขื่น
ท่านผู้เฒ่าเดินมาทางมู่ชิงอิ้นสองสามก้าว จับมือของเขาแล้ววางป้ายหยกสีขาวอันหนึ่งลงบนมือม
