ความรักของนางกับนายท่านรอง
“เสี่ยวหลิ่ว”
เสียงโวยวายทำให้ถานซวงซวงหยุดฝีเท้าลง นางหันไปมองทางลานที่อยู่ห่างไกลออกไปด้วยสายตาสงสัย
ในลานนั้นปลูกต้นท้อเต็มไปหมด ไม่ได้ดูรกร้างแต่กลับวิวทิวทัศน์สวยงาม
“ใครพักอยู่ที่นั่น?”
นางมาอยู่ที่ตระกูลมู่ได้ระยะหนึ่งแล้วแต่กลับไม่เคยเห็นที่นี่มาก่อน อีกทั้งยังไม่เคยเห็นคนอื่นๆ นอกจากมู่หลิงกับเฉินชิงเยียน
นัยน์ตาเสี่ยวหลิ่วฉายแววเหยียดหยามแต่ก็ไม่กล้าไม่ตอบคำถามของถานซวงซวง
“คนที่อยู่ที่นี่คือนายน้อยตระกูลมู่ แต่ว่าก่อนหน้านี้ไม่นานนายท่านเริ่มโวยวายขึ้นมาอีกไม่อยากเห็นฮูหยินชิงเยียน ก็เลยย้ายมาอยู่กับนายน้อย เมื่อครู่น่าจะเป็นนายท่านเสียงดั งอีกแล้ว”
คุณชายรองตระกูลคือมู่ซี
หากบอกว่านายน้อยละก็…คงจะเป็นน้องชายของมู่หลิง มู่ชิงอิ้น
คนไร้ค่าที่สุขภาพไม่ดีตั้งแต่เล็ก แม้แต่ตระกูลมู่ยังไม่อาจก้าวออกไปได้แม้แต่ก้าวเดียวคนนั้น?
เกี่ยวกับมู่ชิงอิ้น ถานซวงซวงไม่ได้มีความสนใจมากนัก ทว่าหลังจากได้ยินว่าท่านผู้เฒ่าตระกูลมู่ก็อยู่ด้วยสายตานางก็เป็นประกาย
ได้ยินมานานแล้วว่าท่านผู้เฒ่าไม่ชอบเฉินชิงเยียน เช่นนั้นหากนางได้รับการสนับสนุนจากท่านผู้เฒ่าก็จะสามารถยืนอยู่
