ตอนที่ 835 ความเสียใจของฉินเสี่ยวเย่ว์ (4)
เมื่อก่อนนางพูดเพียงไม่กี่คำหลัวลี่ก็ต้องฟังนางเป็นแน่ เหตุใดครั้งนี้นางอ่อนน้อมถ่อมตนเช่นนี้แล้วหลัวลี่ยังไม่ใจอ่อนอีก?
“น้ำร้อนสาดใส่มือข้าเต็มๆ รอยแผลบนมือของข้าก็ยังอยู่”
นางยกหลังมือตัวเองขึ้น
แม้ว่านางจะจงใจไม่ใช้ยาวิเศษลบรอยแผลเป็นแต่แผลเป็นนั้นก็จางไปบ้างแล้ว ทว่ายังมองเห็นได้เช่นเดิมความเจ็บปวดที่นางได้รับในตอนนั้น
“ฉินเฟยเอ๋อร์คนที่พูดออกมาว่าเป็นเพื่อนเช่นเจ้าตอนนั้นทำอะไร? รู้ว่าข้าถูกน้ำร้อนลวกแท้ๆ เจ้าก็ยังรั้งข้าไว้ไม่ให้ข้าไปจะให้ข้ารับการขอโทษจากฉินเสี่ยวเย่ว์ให้ได้ ข้าไม่รับไม่ได้หรือ?”
“ข้า…” ฉินเฟยเอ๋อร์ไม่รู้จะทำอย่างไร “ข้าไม่รู้ว่าเจ้าเจ็บหนักเช่นนี้”
“ได้ เจ้าไม่รู้ว่าข้าเจ็บหนักแต่เจ้าก็ควรจะรู้ว่าข้าบาดเจ็บ หากเป็นเพื่อนจริงจะต้องถามข้าว่าข้าเจ็บตรงไหนต้องการการรักษาหรือไม่ แต่เจ้าไม่ถาม! เจ้าเพียงแค่ไม่ให้ข้าไป”
ต่อหน้าคำร้องของหลัวลี่ฉินเฟยเอ๋อร์เงียบสนิท
คนหนึ่งเป็นอา อีกคนเป็นเพื่อน นางไม่อยากให้พวกเขาผิดใจกันนี่ก็ผิดหรือ?
“ตอนนั้นเป็นเสี่ยวชิงที่ปรากฏตัวขึ้นพาข้าออกมา ข้ากับนางเพิ่งรู้จักกันวันเดียวแต่นางมองครั้งเดีย
