เย่ว์หัวเราะเยาะรูปร่างของนางลับหลังพอดี นางจึงได้ตีฉินเสี่ยวเย่ว์ไปยกหนึ่ง
แต่ว่านั่นก็ผ่านมานานแล้ว ถ้าฉินลี่ไม่เอ่ยถึงเกรงว่าจะไม่มีใครจำได้
“เพียงเพราะเรื่องเล็กๆ ก็เก็บความแค้นไว้ในใจ ใจของฉินเสี่ยวเย่ว์ช่างโหดร้ายยิ่งนัก”
“ดีที่ผู้นำตระกูลฉินประกาศอย่างเป็นธรรม คิดจะผดุงความยุติธรรมสามารถลงโทษญาติพี่น้องได้ ผู้หญิงเช่นนี้ต้องขับออกจากตระกูล”
คนอื่นๆ ล้วนถอนหายใจด้วยคิดไม่ถึงว่าเพียงเพราะเรื่องเล็กๆ ฉินเสี่ยวเย่ว์ก็คิดจะวางยาพิษกู้อีอี
ฉินเสี่ยวเย่ว์กำหมัดแน่น “ฉินลี่ เจ้าใส่ความข้า!”
นางจะฆ่ากู้อีอีเพราะเรื่องนี้ได้อย่างไร? เห็นชัดว่าพวกเขาให้นางทำแล้วมีสิทธิ์อะไรให้นางรับคนเดียว?
“นี่เป็นเจ้า”
“ฉินเสี่ยวเย่ว์ ปกติข้าสอนเจ้าอย่างไร?” ฉินลี่สีหน้าเย็นยะเยือก “ทำเรื่องผิดก็ต้องยอมรับผลที่ตามมา! ก่อนหน้านี้เจ้าให้หลัวเฟยรับผิดแทนเจ้า ตอนนี้ยังคิดจะผลักความรับผิดชอบให้ตระกูลฉินหรือ? ตระกูลฉินของข้ากับกู้อีอีไม่มีความแค้นต่อกัน มีเหตุผลอะไรต้องวางยาพิษนาง?”
ในตระกูลฉิน ฉินเฟยเอ๋อร์ปฏิบัติต่อผู้คนด้วยความอ่อนโยนไม่เคยว่าคนอื่นถูกหรือผิด มีเพียงฉินเสี่ยวเย่ว์ที่ผิดใจกับคนอื่นไปทั่ว
เปรียบเทียบกั