อื่น
หรือว่าในเรื่องนี้ยังมีเรื่องอะไรที่นางยังไม่รู้?
ทว่าหลัวลี่เห็นเฟิงหรูชิงพูดจบก็ปิดปากเงียบไม่พูดไม่จา เห็นได้ชัดว่าไม่ยินดีที่จะพูดมากแม้แต่คำเดียวนางก็ถามไม่ถนัดจึงได้แต่รออยู่ข้างๆ ด้วยความกังวล
แม้นางจะหมดหวังกับหลัวเฟยแล้วทว่าอย่างไรหลัวเฟยก็เป็นพ่อของนาง
นางไม่อยากให้เขาทำผิดใหญ่หลวง และยิ่งไม่อยากให้น้ำพักน้ำแรงทั้งชีวิตของท่านปู่ต้องเสียเปล่า…
…
ค่ำคืนมืดมิดแม้แต่แสงจันทร์ยังถูกบดบังอยู่ในเมฆหมอก
จวนฝูจู่ในเวลานี้ยังมีแสงไฟสว่างเช่นเดิม ทุกคนล้วนเฝ้ารออย่างเงียบๆ
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไร ชายแก่ผมขาวเดินเข้ามาด้วยความเร่งรีบภายใต้การนำทางของทหารอารักขาคนหนึ่งสีหน้าท่าทางเป็นกังวล
“นายท่าน ก่อนหน้านี้ที่บ้านข้าเกิดเรื่อง ลูกสาวของข้าไม่รู้ว่าเป็นอะไรป่วยข้าจึงรีบกลับไปรักษานางไม่ทันได้แจ้งนายท่าน จริงสิ นายท่าน...ท่านรีบร้อนเรียกข้ามาเกิดเรื่องอะไรข ขึ้นอย่างนั้นหรือ? ใครป่วยหนักต้องการให้ข้ารักษาหรือ?”
ชายแก่ดูเป็นกังวลอย่างไม่อาจปิดมิด รีบเดินไปตรงหน้ากู้สื่อ
กู้สื่อหันไปมองเฟิงหรูชิง “แม่นางเสี่ยวชิง ท่านนี้ก็คือหมอของจวนฝูจู่ของพวกเรา ปรมาจารย์เฉียนคุน ผู้มีชื่อเสียงเทียบเท่าก
