อยู่…
“อีอี!” กู้สื่อหน้าดำทะมึน
ในสายตาของลูกสาวเขาเป็นเศษสวะที่หลอกล่อแม่นางสาวๆ หรือ?
เขาเคยไปหลอกล่อตั้งแต่เมื่อใดกัน? เหตุใดตัวเขาเองยังไม่รู้?
อีกอย่างลูกสาวคนนี้เพื่อซื้อใจผู้หญิงคนหนึ่งกลับขายพ่อแท้ๆ อย่างไม่ลังเล แล้วยังจัดการเรื่องวังหลังแทนนางอีก?
ที่จริงกู้อีอีทำเช่นนี้เป็นเพราะมีเหตุผลของตัวเอง
นางกับเสี่ยวอิ่นรวมกันยังสู้หนานเสียนเพียงคนเดียวไม่ได้ ไม่สู้หาหญิงสาวมาสู้ร่วมกันดีกว่า
วังหลังสามพันต้องสู้หนานเสียนเพียงคนเดียวได้แน่? ข้างกายเสี่ยวชิงก็จะมีที่นั่งของพวกนาง…
“พวกเราไปกันเถอะ”
กู้อีอีจูงมือเฟิงหรูชิงด้วยรอยยิ้มงดงามเสียยิ่งกว่าดอกไม้
บรรดาคุณชายที่เคยดูถูกนางเกือบจะหัวใจหล่นเกลื่อนกลาดอยู่เต็มพื้น ไม่อาจละสายตากลับมาได้
“เดี๋ยวก่อน” ฉินเสี่ยวเย่ว์กัดฟัน ครั้งนี้นางหันไปพูดกับเฟิงหรูชิงโดยตรงด้วยวาจาเสียดสี “แม่นางเฟิง คุณหนูกู้ชอบเจ้าเช่นนี้เจ้ากลับขี้เหนียวเขียนตัวอักษรให้นางไม่กี่บรรทัด ต่อให้ตัวหนังสือของเจ้าจะงดงามเพียงใดมันก็เป็นการไม่เห็นจวนฝูจู่อยู่ในสายตาเกินไปอยู่ดี”
“ใครบอก” กู้อีอีมองบนใส่ฉินเสี่ยวเย่ว์ “ตัวหนังสือของเสี่ยวชิงขี้เหล่มากชัดๆ แต่ว่าของของนางน
