รื่องในครั้งนี้ทำให้หลัวเฟยรู้ความจริงในเรื่องนี้
ทหารอารักขาประคองกล่องด้วยความระมัดระวังเดินไปตรงหน้ากู้สื่อ
กู้สื่อเห็นกู้อีอีไม่ยอมรับของขวัญชิ้นนี้ก็ถอนหายใจเบาๆ แล้วยื่นมือไปรับแทนกู้อีอี
“พอแล้ว งานเลี้ยงจะเริ่มแล้วพวกเจ้าก็เข้ามาได้แล้ว…”
เขาถือกล่องกำลังคิดจะออกไปเสียงของฉินเสี่ยวเย่ว์ก็ดังขึ้นอีกครั้งอย่างไม่ทันคาดคิด
“นายท่านไม่ดูยาวิเศษเสียหน่อยหรือ?” สีหน้ากู้สื่อไม่น่ามองเป็นอย่างยิ่ง สายตาเย็นชาจ้องมองไปยังหลัวเฟย
สายตาหลัวเฟยดูคนไม่เป็นจริงๆ เหตุใดจึงไปเลือกผู้หญิงตระกูลฉินคนนี้ได้ หาเรื่องมาให้เขาตั้งเช้าจรดค่ำ “เสี่ยวเย่ว์!” หลัวเฟยโมโหเอ่ยขึ้นมาเสียงดัง “เจ้าอย่าวุ่นวาย”
ฉินเสี่ยวเย่ว์ยิ้มไม่สนใจแววตาของหลัวเฟยแม้แต่น้อย “หลัวเฟยของขวัญชิ้นนี้ท่านเตรียมการมานานเช่นนี้ แม้แต่ข้ายังไม่เคยได้เห็นด้วยตาตัวเองก็อยากจะถือโอกาสนี้ได้เห็นด้วยตาสักครั้งก็เท่านั้น และก็ให้คนอื่นๆ ได้เห็นโสมเชียนจีนี้ด้วย”
เดิมในจวนเทียนเสินก็อุดมไปด้วยยาวิเศษ หากเป็นยาวิเศษระดับหกก็ไม่ใช่ว่าจะไม่เคยเห็น
ทว่าโสมเชียนจีนี้หาได้ยากยิ่งนัก
……………….
