ยังไม่รู้เลย เจ้าจะมีชีวิตทั้งกินอิ่มมีอาภรณ์ดีๆ สวมใส่เช่นตอนนี้หรือ”
เดิมคนทั้งหลายกำลังยิ้มเยาะตระกูลฉินอยู่หลังจากได้ยินคำพูดนี้ ก็สงบเงียบ
ฉินเฉินเป็นลูกเลี้ยงตระกูลฉิน เขาถูกพ่อแม่ทอดทิ้งเกือบตายอยู่ภายนอกแล้ว
ตระกูลฉินมีเมตตารับเขากลับมาเลี้ยง
ให้ตำแหน่งสูงส่งและให้เกียรติแก่เขา ทั้งมอบสภาพแวดล้อมในชีวิตที่ดีกับเขา
แต่ตอนนี้ ลูกเลี้ยงตระกูลฉินผู้นี้กลับทำเกินเลยกับลูกสาวภรรยาเอกตระกูลฉิน ช่างเป็นพวกเนรคุณจริงๆ !
“เรื่องนี้ ฉินเฉินทำเกินไปจริงๆ ข้าได้ยินว่าตระกูลฉินดูแลเขาเหมือนลูกชายแท้ๆ ตั้งแต่เล็กฉินเฟยเอ๋อร์เอ็นดูเขา ไม่คิดว่าเขาจะทำเรื่องแบบนี้ได้”
“เพื่อผู้หญิงสองคนนั้น เขาไร้มารยาทกับพี่สาวตัวเอง คนเนรคุณเช่นนี้ หากอยู่ในบ้านข้า คงตีเขาตายไปนานแล้ว”
“ตระกูลฉินมอบชีวิตให้เขา ให้อาหารกับเขา คนเราต้องรู้จักบุญคุณ คนอย่างฉินเฉินข้าเพิ่งเคยพบเป็นคนแรก...”
ปัง!
คนที่พูดอย่างยินดีผู้นั้น มีเถาวัลย์เลื้อยขึ้นที่ขาเขาอย่างน่าตกใจ
เถาวัลย์พันรอบกายเขาในฉับพลัน ดึงร่างเขาล้มกระแทกลงพื้นอย่างแรง
คนทั้งหมดต่างหยุดวิพากษ์วิจารณ์ มองไปที่เถาวัลย์ตามสัญชาตญาณ…
ด้วยเหตุนี้ คนทั้งหลาย
