ยินผู้เฒ่า มุ่นคิ้วฉงน
นางหน้าตาค่อนข้างเหมือนท่านแม่ คล้ายเฟิงเทียนอวี้บางส่วนเท่านั้น
นอกจากนี้แล้วนางก็ไม่เหมือนใครอื่นอีก
หากเฉินเอ๋อร์เป็นน้องชายที่ถูกขโมยไปจริงๆ นางกับเฉินเอ๋อร์ไม่คล้ายกันเลย มิฉะนั้นทำไมจะดูไม่ออก
“เป็นความจริง” ฮูหยินผู้เฒ่าจับมือเฟิงหรูชิง ตบเบาๆ อย่างสนิทสนม “สหายเก่าข้าผู้นั้น สาบานเป็นพี่น้องกับตาแก่ผู้ล่วงลับของข้า ซ้ำเป็นคนที่ตระกูลหลัวผิดต่อเขาที่สุด…”
นางไม่รู้ว่าเฟิงหรูชิงเหมือนอีกฝ่ายมากเกินไปหรือเปล่า ถึงได้คายปมที่อยู่ในใจตนออกมา
เรื่องบางอย่างหลัวเฟยยังไม่รู้ แล้วหลัวลี่จะรู้ได้อย่างไร
“ข้าไปอาบน้ำทิพย์อมตะก็เพื่อจะมีชีวิตเพิ่มขึ้นอีกหลายปี บางทีอาจจะมีโอกาสได้พบเขาอีกครั้ง…”
เฟิงหรูชิงสงบนิ่ง นางรู้สึกว่าฟังเรื่องพวกนี้ไม่ค่อยดี ทว่ากลั้นใจตัดบทฮูหยินผู้เฒ่าไม่ลง
“คนผู้นั้นกระทำการเอิกเกริกยิ่งใหญ่ แต่เขาเห็นชาวบ้านมาเป็นอันดับแรก กลับไม่เคยสนใจตัวเองเลย ข้ากับตาแก่เติบโตขึ้นในจวนเทียนเสินตั้งแต่เล็ก ดังนั้นจึงไม่เข้าใจการกระทำของ งเขา”
“จนกระทั่ง คนกลุ่มนั้นสังหารประชาชนของเขา ฆ่าคนไปทั้งเมือง! เขาถูก
