าในคลองจักษุ
ทั้งน่ามองและน่าสนิทสนม!
“พี่หรูชิง…”
ตามสายตาของหลัวลี่ ฉินเฟยเอ๋อร์เงยหน้ามอง ลมหายใจนางกระตุก ในดวงตาเกิดอารมณ์ที่ยากจะบรรยายได้ชัดเจน
สำหรับรูปโฉมของตัวเอง ฉินเฟยเอ๋อร์มั่นใจเป็นอย่างมาก
จนมาถึงวันนี้…
เงาร่างสีแดงคล้ายแสงอาทิตย์บาดตา เทียบกับปีศาจแล้วยังเด่นล้ำเสียยิ่งกว่า
นางเป็นสตรีเช่นเดียวกัน กลับต้องยอมถอยให้ สตรีเบื้องหน้ารูปโฉมชวนให้คนตื่นตะลึงจริงๆ เพียงมองปราดเดียวก็กินใจคนทั่วหล้า
…
เดิมเฟิงหรูชิงได้ฟังว่าตระกูลมู่อยู่ที่นี่ คิดแอบมาวางยาถ่ายไม่หยุดหนึ่งเดือนพวกนั้น คิดไม่ถึงว่าจะได้พบหลัวลี่
หากหลัวลี่ยินยอมติดตามฉินเฟยเอ๋อร์ เช่นนั้นนางก็ไม่ยุ่งให้มากเรื่อง ทั้งไม่ต้องปรากฎตัวออกมา
แต่ตอนนี้…
สีหน้าหลัวลี่ปฏิเสธแท้ๆ ฉินเฟยเอ๋อร์กลับไม่เห็นเลยสักน้อย จะพาอีกฝ่ายจากไปให้ได้ ชั่วขณะนั้นนางโยนจุดประสงค์ของการมาหอแห่งแรกทิ้งไปจนหมด
“เจ้าบาดเจ็บหรือ” เฟิงหรูชิงมองใบหน้าหลัวลี่ ขมวดคิ้ว
เหงื่อผุดเต็มหน้าอีกฝ่าย หว่างคิ้วมุ่นดูเจ็บปวด
หลัวลี่รีบเอามือหลบ ส่ายหน้า “ไม่เป็นไร ข้าแค่อยากกลับบ้าน...”
ดวงตาเฟิงหรูชิงหม่นลง ร่างนางคล้ายกระแสลมหอบพัดไปหยุดเบื้องหน้าหลัวลี่
