“ปัจจุบันมหามรรคาที่ถูกค้นพบล้วนมาจากห้วงอนันต์สุญญตาอันเป็นดินแดนที่อยู่นอกอาณาเขตของวิถียุทธ์ ซากอารยธรรมโบราณที่หลงเหลืออยู่เหล่านั้นบ่งบอกว่ามหามรรคาเหล่านี้เคยรุ่งเรืองมาก่อน แต่พวกมันถูกวิถียุทธ์มาแทนที่ ถ้าเช่นนั้นเป็นไปได้หรือไม่ว่าต้นกำเนิดของทุกมหามรรคาก็คือวิถีเซียน ดังนั้นจึงมีตำนานเทพเซียนทั้งหลาย…คำว่าเซียนคำนี้ ดูเหมือนจะเป็นตัวแทนของความหมายบางอย่าง บางทีตัวมันอาจแปรเปลี่ยนมาดำรงอยู่ในฐานะของกฎแล้ว…”ลั่วอิ่นยืนอยู่บนหน้าผา นางทอดสายตามองเหล่าผู้บำเพ็ญเซียนที่กำลังฝึกบำเพ็ญอยู่ตามขุนเขาและพงพนาหัวใจของนางเต็มไปด้วยความฉงนสนเท่ห์นางมาถึงโลกคุนหลุนหลายปีแล้ว จากความใคร่รู้ในตอนแรกแปรเปลี่ยนเป็นความฉงนงงงวยผู้สืบทอดมหามรรคาทั้งหลายล้วนเชื่อมั่นอย่างไม่คลางแคลงในวิถีบำเพ็ญที่ตนเองสืบทอดมา ความเชื่อมั่นนี้คือสิ่งที่ค้ำจุนพวกเขาให้ก้าวเดินต่อไปอย่างแน่วแน่ลั่วอิ่นเคยเห็นมหามรรคาสายอื่นมาไม่น้อย แม้จะมีมหามรรคาบางสายที่ทำให้นางนึกทึ่งอยู่บ้าง แต่ก็ไม่เคยมีมหามรรคาสายใดที่ทำให้นางสับสนดังเช่นวิถีเซียนสิ่งที่น่ากลัวมิใช่ความแข็งแกร่งของมหามรรคาสายอื่นมิว่ามหามรรคาสายใดล้วนเป็นเพียง
