ล้ว”
หลัวลี่จ้องใบหน้าเฟิงหรูชิงอยู่สักพัก คล้ายงุนงงอยู่บ้าง “ท่านกับฉินเฉิน คงไม่ใช่สหายทั่วไปกระมัง”
เฟิงหรูชิงตื่นเต้นขึ้นมาอย่างแปลกประหลาด
นางแค่ถามง่ายๆ ประโยคเดียว หรือหลัวลี่ดูความสัมพันธ์ของนางกับฉินเฉินออกแล้ว
“พี่เฟิง” หลัวลี่ยิ้มร่าตบบ่าเฟิงหรูชิง ยักคิ้วหลิ่วตาให้นาง “ข้าเข้าใจความรู้สึกของท่าน วางใจเถอะ ต่อให้ท่านชอบลูกเลี้ยงตระกูลฉินก็ไม่เป็นไร ข้าจะช่วยท่าน”
เฟิงหรูชิง “…”
นางชอบฉินเฉินหรือ
เฉินเอ๋อร์คือน้องชายของนางนะ
“แค่กแค่ก” ผู้เฒ่าจ้าวด้านข้างไอแห้งสองคำ มุมปากยกยิ้ม “พวกเราสมควรกลับไปได้เแล้ว ระยะนี้ฮูหยินผู้เฒ่าสุขภาพไม่ดี พวกเรารีบกลับไปเร็วหน่อย”
รอยยิ้มบนใบหน้าหลัวลี่จางหายไป ความกลัดกลุ้มถาโถมขึ้นมา
นางเม้มปาก “พี่สาวเฟิง ข้ากลับก่อนนะ หากภายหน้าท่านมีเวลาว่าง ไปหาข้าที่ตระกูลหลัวได้”
“อืม…ได้”
เมื่อได้รับเจตนาดีของหลัวลี่ นางไม่อาจปฏิเสธได้
เพียงแต่นางมีเรื่องที่สำคัญกว่านั้นที่จะต้อง
…
เขาเทียนเซิง
เป็นจุดศูนย์กลางของจวนเทียนเสิน เปรียบเสมือนกับเมืองหลวงของแคว้นหลิวอวิ๋น
เฟิงหรูชิงใช้เวลาไม่นาน ก็เห็นป้ายตระกูลฉิน…..
นอกตระกูลฉิน มีองครักษ์สองคนยืนนิ่งราวกับภูเขา
