ต่อให้ต้องทำอะไรเพื่อเขาบ้าง ก็ถือว่าเป็นเรื่องเล็กน้อยเท่านั้นเอง นางถึงรู้สึกดีขึ้นมาบ้าง
ทั้งทำให้ไม่รู้สึกผิดมากมายขนาดนั้น
หลิวสยาไม่กล้าเอ่ยมากความอีก นางก้มหน้าลง ทว่าในใจกลับดูแคลน
เป็นแค่ลูกเลี้ยงก็เท่านั้น ไม่รู้ว่าทำไมคุณหนูต้องดีกับเขาถึงเพียงนี้ รักเอ็นดูเขาเหมือนน้องชายแท้ๆ ถึงกับนำห่อร่างกายที่ป่วยไข้ไปซื้อของกินให้เขาด้วย
แต่ฉินเฉินยังไม่ยอมรับน้ำใจ หลายวันนี้เขาตีหน้านิ่งเย็นชากับคุณหนู ไม่เคยแสดงสีหน้าดีๆ เลยสักนิด
…………………..
