้ามประตูใหญ่ถึงเป็นด้านหลัง ข้าไม่ผิด”
สัตว์วิเศษทั้งหลาย “…”
พวกมันต่างรู้สึกว่าสติปัญญาของตัวเองต่ำมากพอแล้ว
จะกระทั่งหงส์ขาวกับต้าเฮยปรากฏตัวขึ้น…
ทั้งสองยืนหันหน้าไปยังทิศทางที่ต่างกัน
อีกอย่างใครเป็นคนบอกเจ้าสองคนนี้ว่า เหนือบนใต้ล่างเป็นแค่หน้ากับหลังกัน
แน่นอนว่าผลลัพธ์ยังคง…
ต้าเฮยกับหงส์ขาวไปซื้อเข็มทิศด้วยกัน
มิฉะนั้นอาศัยระดับสติปัญญาของสองตัวนี้ หาไปอีกหนึ่งปีก็ยังไปไม่ถึงจวนเทียนเสิน
หมีหนึ่งมองทิศทางที่ทั้งสองหายตัวไป คำรามว่า “โฮ๊ก”
หมีสอง เจ้าสองตัวนี้สติปัญญามีปัญหาใช่หรือไม่
หมีสอง “โฮ๊ก”
ถูกแล้วพี่ใหญ่ ในที่สุดข้าก็เจอสัตว์ที่สติปัญญาต่ำกว่าท่านแล้ว…
แววตาดูแคลนในตอนแรกของหมีหนึ่ง หลังจากได้ฟังคำพูดหมีสองก็แดงก่ำแล้ว ส่งเสียงคำรามพุ่งตัวเข้าไป ทุบหัวหมีสองอย่างรุนแรง
“โฮ๊ก!”
สติปัญญาของข้าเทียบกันในบรรดาสัตว์วิเศษแล้วมิมีใครเทียบเคียงได้ ไม่อย่างนั้นข้าคงไม่อาจขโมยผลไม้วิเศษของหมาป่าพ่อบ้านได้แน่!
นับตั้งแต่ต้าเฮยจากไป หมาป่าสีขาวก็เงยหน้าขึ้นแล้ว
แววตามันมองติดตามไป หันหน้ามาช้าๆ สายตามองที่หมีหนึ่ง ดวงตาค่อยๆ แดงขึ้น
เสี้ยวขณะนั้นหมีหนึ่งก็ค่อยได้สติ มันหันไปมองห
