้องแต่งงานใช้ชีวิตกับสุนัขก็เป็นไปได้
…
นอกจวนองค์หญิง
เด็กหนุ่มเพิ่งก้าวเท้าเข้าไป หมาป่าสีขาวก็พุ่งทะยานออกมาขวางหน้าเขาไว้
มันจงใจแสยะเขี้ยวดุร้าย เพื่อสร้างความตกใจให้เด็กหนุ่มล่าถอย
“หืม” เด็กหนุ่มชะงักฝีเท้าเล็กน้อย สายตาสุนัขตัวหนึ่ง อ้อ ไม่สิ นี่คือหมาป่า “เจ้าก็คือสุนัขที่ฝูเฉินบอกว่ารู้จักแต่ล่อลวงเสี่ยวจิ๋วจิ่วอย่างนั้นหรือ”
สุนัขบ้าน
หมาป่าสีขาวชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นโทสะเดือดดาลขึ้นมา
เจ้าน่ะสิสุนัขบ้าน!
ตระกูลเจ้าน่ะสิที่เป็นสุนัขบ้าน!
ต่อให้มันเป็นสุนัข มันก็ต้องเป็นสุนัขดุร้าย!
“กรรซ์!”
หมาป่าสีขาวพุ่งเข้าไปด้วยโทสะ
ใครจะรู้ว่ามันเพิ่งเข้ามาถึงเบื้องหน้าของชายหนุ่ม เขาก็ยกมือขึ้น ฟาดมือออกมาคราเดียวหมาป่าสีขาวก็กระเด็นออกไปหลายเมตร
หางตาเขาเลิกขึ้น ดูยโสโอหังภายใต้แสงแดดในยามเช้า
พลังทำลายล้างแผ่พุ่งออกมา ไม่เข้ากับท่าทางน่าเอ็นดูเชื่อฟังเมื่อครู่เลยสักนิด
“ผู้ชายเถื่อนแย่งจิ๋วจิ่วกับข้าก็พอแล้ว อย่างไรข้าก็สู้เขาไม่ได้ เจ้าเป็นแค่สุนัขเฝ้าบ้านตัวหนึ่งยังกล้าแย่งจิ๋วจิ่วกับข้าอีกหรือ”
“กรรซ์!”
หมาป่าสีขาวโมโหจนตาแดงก่ำ
มันไม่ใช่สุนัขบ้าน ไม่ใช่!
ภายใต้โทสะมันกางเล็บออก ชี้ไปท
